Όταν η «λαϊκή αστυνομία» του ΚΚΕ δολοφόνησε την μεγάλη ηθοποιό Ελένη Παπαδάκη

Η Ελένη Παπαδάκη ήταν η κορυφαία ελληνίδα ηθοποιός του Μεσοπολέμου, την οποία ο Γρηγόρης Ξενόπουλος είχε χαρακτηρίσει «αδιαμφισβήτητη διάδοχο της Κοτοπούλη». Γνώρισε την δόξα πολύ νέα, αλλά έχασε τη ζωή της μόλις στα 41 της, μέσα στο χάος του Εμφυλίου πολέμου, και έκτοτε ξεχάστηκε.  

Ο Μαρσάν, θαυμαστής και βιογράφος της, έπειτα από πολύχρονη έρευνα φωτίζει τις άγνωστες πτυχές της ζωής της: τη θεατρική της ιδιοφυία, τη βαθειά και σπάνια μόρφωσή της, την καριέρα της στο εξωτερικό, την κόντρα της με την Κατίνα Παξινού, τις ιδιόμορφες ερωτικές της επιλογές, την πατριωτική δράση της στην Κατοχή, έως την σκοτεινή δολοφονία της από το ΚΚΕ.

Όχι απλά μια καλλιτεχνική βιογραφία. Πρόκειται για τη δραματική πάλη μιας ανώτερης πνευματικά προσωπικότητας για καταξίωση και δημιουργία, στην ανέκαθεν αναξιοκρατική Ελλάδα.

Ξεσκεπάζεται το παρασκήνιο της λειτουργίας της κρατικής «επιχείρησης» του Εθνικού Θεάτρου, όπου οι το χρήμα και οι γνωριμίες ανέβαζαν στην κορυφή ταλαντούχους και μη καλλιτέχνες, και άλλους τους «εξαφάνιζαν».   Λασπολογία και συκοφαντίες (Νοέμβρης 1944) Η Ελένη Παπαδάκη, κατά τη διάρκεια της Κατοχής έκανε το πέρασμά της στην αρχαία τραγωδία και τα αποτελέσματα αυτού του εγχειρήματος περιγράφονται με χρυσά γράμματα από τους κριτικούς.

Η γνωριμία της με τον κατοχικό πρωθυπουργό Ράλλη, θα περιγραφτεί συκοφαντικά ώς έρωτας από τον σύγχρονο της Τύπο, και εκείνη θα κατηγορηθεί ώς »η πόρνη-φιλενάδα» του φιλογερμανού πολιτικού. Στην ουσία, σήμερα έχει ξεκαθαριστεί πλήρως η εικόνα για το υποτιθέμενο ειδύλλιο: ο Ράλλης, ήταν ενδεχομένως πολύ ερωτευμένος με την Ελένη Παπαδάκη, αλλά εκείνη δεν ανταποκρίθηκε ποτέ στα αισθήματά του.

Η φιλία όμως, και ο θαυμασμός του για την Παπαδάκη, επέτρεπαν στην ηθοποιό να ζητά χάρες από τον Ράλλη, και να σώζει κυριολεκτικά από τον θάνατο έλληνες πατριώτες, είτε κομμουνιστές αντάρτες, είτε εβραίους καταζητούμενους.  

Αντί όμως γι’ αυτά, η αριστερή προπαγάνδα προτιμούσε να την παρουσίαζει ως ανθελληνίδα, ως προδότρια της χώρας της [..] Χρόνια μετά, ο ηγέτης των Κομμουνιστών, Νίκος Ζαχαριάδης, σχεδόν θα ζητήσει συγνώμη, δηλώνοντας ότι η δολοφονία της Ελένης Παπαδάκη ήταν μια…»ανοησία».     Η απελευθέρωση της Ελλάδας από τον γερμανικό, ιταλικό και βουλγαρικό ζυγό, βρήκε τους ηθοποιούς του Εθνικού Θεάτρου, όπως και όλο τον ελληνισμό, χωρισμένο σε δεξιούς και αριστερούς, στα πρόθυρα του χειμώνα του 1944. Γείτονας πρόδιδε γείτονα, φίλος κατέδιδε φίλο, και οι αριστεροί ηθοποιοί τους δεξιούς.

Ή, και αντίστροφα. Οι εκλογές του Σωματείου Των Ηθοποιών το Νοέμβρη του 1944, εκλέγουν τη δεξιά παράταξη:

Δημήτρης Χόρν, Άννα Καλουτά, Νίκος Δενδραμής, Ρένα Βλαχοπούλου, Ορέστης Μακρής, Βασίλης Αυλωνίτης, Σπύρος Μουσούρης, κ.α. Στον αντίποδα, βέβαια, οι αριστεροί: Αιμίλιος Βεάκης, Μάνος Κατράκης, Τίτος Βανδής, Δήμος Σταρένιος, Δημήτρης Μυράτ, Αλέξης Δαμιανός, Ζώρζ Σαρρή, Νίκος Τζόγιας, κ.α. Ομως, κατ’ απαίτηση μερίδων του σωματείου, αρχίζουν οι διαγραφές ηθοποιών από τον σύλλογο. Στις 23 Νοεμβρίου δημοσιεύουν μια λίστα με τίτλο »Οι προδόται ηθοποιοί» και όσοι θεωρούνται »προδόται», δικάζονται συνοπτικά για να αποβληθούν…

Μία πρόγευση λαϊκού δικαστηρίου αποτέλεσε η «δίκη» του Σωματείου των Ηθοποιών στο θέατρο Διονύσια στις 24 Νοεμβρίου 1944. «Θάνατος στην πουτάνα!», ακουγόταν από πολλά στόματα και η Ελένη Παπαδάκη διαγράφηκε από το Σωματείο.   Σε επιστολή που έστειλε ωστόσο, προς τη συνέλευση, μια και η ίδια δεν παρέστη για να απολογηθεί, διαβάζουμε μεταξύ άλλων:

«Κατά πόσον η όλη στάσις μου κατά το διάστημα της κατοχής υπήρξεν «αντεθνική, αντισυναδελφική, εγωιστική και απρεπής», δύνανται καλλίτερον από εμέ να διαφωτίσουν την Συνέλευσιν πολλοί εκλεκτοί συνάδελφοι, οι οποίοι, ασφαλώς θα παρίστανται εις αυτήν, αλλά και πολλοί επίσης διακεκριμένοι συνάδελφοι μη προς εμέ φιλικά διακείμενοι, θα ευρεθούν έστω και κατʼ ιδίαν σκεπτόμενοι ότι εις πολλάς περιπτώσεις η στάσις μου υπήρξε κάθε άλλο παρά αντισυναδελφική ή εγωιστική…».


Πράγματι, η «πριγκίπισσα της μοναξιάς», όπως την αποκαλούσαν κατά τη διάρκεια της Κατοχής λόγω των διασυνδέσεών της, είχε καταφέρει να σώσει πολύ κόσμο ανεξαρτήτως ιδεολογίας, μεταξύ των οποίων τον γιό του γνωστού βιβλιοπώλη Ελευθερουδάκη και τον γιατρό Γιώργο Μουστρούφα, κατοπινό στέλεχος του Υπουργείου Υγείας υπό τον Πέτρο Κόκκαλη στην Κυβέρνηση του Βουνού. Όμως όλα αυτά είχαν ξεχαστεί τόσο γρήγορα.. Και η λασπολογία, καλά κρατούσε.    

Ο «απαγορευμένος» Τύπος της εποχής, με την καθοδηγούμενη από αριστερούς κύκλους εφημερίδα»Ελληνικό Αίμα» διέδιδαν ευθαρσώς λαϊκιστικά αποκυήματα της φαντασίας τους: »Ας σημειωθεί οτι ο Ράλλης δώρισε στον γεροντικό του έρωτα, μια ζώνη από πλατίνα, αξίας εκατοντάδων εκατομμυρίων.

 Έτσι, ενώ ο λαός υποφέρει από την πείνα, ο πρωθυπουργός παριστάνει τον »γενναιόδωρο» εραστή.» »Διεθόθη […] τις τελευταίες μέρες, οτι ο Γιάννης Ράλλης κατόρθωσε με »δημοκρατικό ειδικό νόμο» να τελέσει τον τέταρτο γάμο του, νυμφευθείς την Ελένη Παπαδάκη».

Όλα αυτά προκαλούσαν, δικαιολογημένα σε κάποιο βαθμό, το λαϊκό αίσθημα. Μέρες μετά τη δολοφονία της Ελένης Παπαδάκη, οι δήμιοι θα έψαχναν απεγνωσμένα στο σπίτι της, για την…υποτιθέμενη πλατινένια ζώνη που της χάρισε σύμφωνα με τα δημοσιεύματα ο πρωθυπουργός… Αντ’ αυτής, οι πλιατσικολόγοι βολεύτηκαν τελικά, μόνο με μια γούνα.     Οι τελευταίες της ημέρες (Δεκέμβρης 1944) (Απόσπασμα από το βιβλίο «Ελένη Παπαδάκη» του Πολύβιου Μαρσάν)    Πρωτομηνιά…1 Δεκεμβρίου 1944.

Η Ελένη και η Αιμιλία (Καραβία) στέκονται μπροστά στην μπαλκονόπορτα που άνοιγε στη μεγάλη βεράντα στο διαμέρισμα της Ελένης στην οδό Ιακωβίδου, απ’ όπου φαινόταν ο κάμπος ώς την Πάρνηθα και το Αιγάλεω. Με τα αιώνια μελαγχολικά της μάτια, η Ελένη κοίταζε σιωπηλή προς τα βουνά.   Η Αιμιλία, παρακολουθώντας το βλέμμα της, είπε: -Σήμερα πρωτομηνιά, σαν τα ψηλά βουνά να ‘ναι η τύχη και η ζωή σου.

-Η ζωή μου; ρώτησε εκείνη και σκύβοντας στην παλάμη του αριστερού χεριού της, ακολούθησε με τον δείκτη του δεξιού, την γραμμή της ζωής της. -Κοίταξε τι μικρή είναι η ζωή μου! Με όλες τις ευχές που με βάζετε να κάμω κάθε πρωτομηνιά στα ψηλά βουνά και στο καινούριο φεγγάρι, η ζωή για μένα είναι πάντα πικρή! Ευτυχώς που θα τελειώσει γρήγορα… Και την κοίταξε στα μάτια σαν να ζητούσε παρ’ όλ’αυτά, μια διάψευση από την Αιμιλία.  

Δύο εικοσιτετράωρα μετά, την Κυριακή 3 Δεκεμβρίου, άρχισαν στην Πλατεία Συντάγματος τα τραγικά γεγονότα.    

Ο Δημήτρης Μυράτ, στο τελευταίο βιβλίο του θυμήθηκε την ημέρα εκείνη: »Τη μέρα που ξέσπασε το Δεκεμβριανό κίνημα του ’44, ήταν Κυριακή. Ξεκίνησα ποδαρόδρομο ώς τα Πατήσια -είχαμε συνηθίσει στην Κατοχή την έλλειψη συγκοινωνιακών μέσων- να πάω στην παράσταση του ΡΕΞ. Δεν είχαμε μάθει πως το πρωί στο Σύνταγμα είχε χυθεί το πρώτο αίμα.  

Φτάνοντας στο θέατρο ‘Παπαιωάννου» άκουσα κάτι συναδέλφους να μου φωνάζουν »Που πάς, δεν υπάρχουν παραστάσεις!». Γύρισα πίσω, φυσικά με το ίδιο συγκοινωνιακό μέσο. Στην οδό Ιακωβίδου όπου μέναμε κι οι δυό, απάντησα την Ελένη έξω απ’ το σπίτι της. Της είπα τα νέα: »Πήγαινε κάπου να κρυφτείς, φοβάμαι μη σε βρεί κακό». Έγινε θηρίο ανήμερο.

Πρώτη φορά την είδα έτσι, στα τόσα χρόνια της στενής μας φιλίας: »Είσαι και συ από κείνους που με λένε δωσίλογη!», φώναξε με την κρυστάλλινη φωνή της, που δεν έχανε τη μαγεία της ακόμα κι όταν ήταν οργισμένη. Δεν τόλμησα να της αντιμιλήσω. Λιγες μέρες πρίν, στο Θέατρο Διονύσια της Πλατείας Συντάγματος, είχε οργανωθεί από το Σωματείο των ηθοποιών μια γενική συνέλευση με σκοπό τη δίκη των δωσίλογων ηθοποιών…».   Ατάραχη, απαντούσε σε όποιον την συμβούλευε να φυλαχτεί:  »

Μα γιατί να φύγω; Τι έχω κάμει; Επείραξα ποτέ κανένα; Επειδή έσωσα ανθρώπινες ζωές στην Κατοχή, είναι ποτέ δυνατόν να έχω τον παραμικρότερο φόβο; Ας με πιάσουν, και να δούμε τι κακό έκαμα. Γιατί να φύγω λοιπόν;».

 Όλη η γεμάτη ευθύτητα ζωή της Ελένης, κορυφώθηκε με την τελευταία αυτή στάση της, την εποχή του φόβου και της τρομοκρατίας. Με ήσυχη τη συνείδηση παρέμεινε στα Πατήσια, ενώ πολύς κόσμος από την ΕΑΜοκρατούμενη ζώνη δραπέτευσε πρός το Κολωνάκι. Πολλοί διερωτήθηκαν αργότερα, πώς και γιατί δεν διέφυγε κι εκείνη, και το θεώρησαν απρονοησία και κακή εκτίμηση της κατάστασης, ενώ για την Ελένη ήταν μια πράξη συνέπειας πρός όλη τη ζωή της. Το πόσο διέφερε η Ελένη από τους άλλους, το απέδειξε το γεγονός ότι δεν ζήτησε να διαφύγει ή να κρυφτεί.

Σαν την Αντιγόνη..       Η σύλληψη κι η εκτέλεση (21 Δεκεμβρίου 1944) (Η διήγηση από τον Πολύβιο Μαρσάν)    21 Δεκεμβρίου, ημέρα Πέμπτη Ο Κώστας Μπιλιράκης, μέλος του ΕΑΜ και φοιτητής Ιατρικής, ανέλαβε το καθήκον να τη συλλάβει.

Έφτασε στο σπίτι του γείτονά της και φίλου Δημήτρη Μυράτ, όπου βρισκόταν η Ελένη μαζί με την παρέα τους.   -Εδώ πολιτοφυλακή του ΕΑΜ! Πού είναι η Ελένη Παπαδάκη; Σας συλλαμβάνω όλους! Ο Μυράτ που ήταν μέλος του ΕΑΜ του απάντησε: Μην κάνεις έτσι! Εγώ ανήκω στο ΕΑΜ. Θα σε ακολουθήσουμε όλοι… Όμως η Ελένη βγήκε μπροστά και είπε «Εγώ είμαι η Παπαδάκη, τι θέλετε κύριε;».  

Την οδήγησε στην Πολιτοφυλακή. Από πίσω τους ακολούθησε ο σκύλος της Ελένης, ο Μπόντζο, που βλέποντας από το σπίτι της να φεύγει από του Μυράτ με τον Εαμίτη, έφτασε μαζί τους ως το κτίριο. Αυτή στο δρόμο έπαιζε μαζί του και τον χάιδευε. Εν τω μεταξύ στο σπίτι της, η πολιτοφυλακή τα έκανε όλα γης Μαδιάμ, αναζητώντας ενοχοποιητικά στοιχεία.  

Γύρω στις εφτάμιση με οκτώ το βράδυ, παρουσιάστηκε στα γραφεία της Πολιτοφυλακής ξανά ο Μπιλιράκης. Δεν είχε κατορθώσει να βρεί στοιχεία ενοχοποιητικά για να στηρίξει κατηγορίες εναντίον της. Ούτε όπλα βρέθηκαν, ούτε δώρα αξίας από τον Ράλλη, και τα μόνα τεκμήρια της προδοσίας της Ελένης Παπαδάκη στην πατρίδα της, ήταν κάποιες κίτρινες φυλλάδες του ανεπίσημου Τύπου, που μιλούσαν για τους φανταστικούς γάμους της με τον Ράλλη!  

Η Ελένη Παπαδάκη ήταν απλώς θύμα καταγγελιών μιας ομάδας αριστερών ηθοποιών. Στο κελλί μαζί της βρισκόταν άλλη μια γυναίκα, η Νιόβη Χαριτάκη, ένα κορίτσι γύρω στα 20 και εφτά μηνών έγκυος.

Την είχαν συλλάβει στις 18 Δεκεμβρίου μαζί με την αδελφή της, Μαρίκα, με την κατηγορία οτι ο πατέρας τους ήταν διευθυντής της Ούλεν…   Τα μεσάνυχτα η Ελένη πέρασε από ανάκριση και τα χαράματα, μαζί με τις άλλες δυο γυναίκες, επιβιβάστηκε σε μια μαύρη Φορντ, οδηγούμενη στον τόπο εκτέλεσης. Ο Βλάσσης Μακαρώνας ήταν ο ωμός εκτελεστής της Ελένης Παπαδάκη. Πρίν γίνει ο δήμιος της Ελένης και πολλών άλλων, ήταν ένας μπακάλης από τους Ποδαράδες. Επόπτης ήταν ο γνωστός Καπετάν Ορέστης, που αφού έπαιρνε από τους μελλοθάνατους ό,τι χρυσό φορούσαν επάνω τους, τούς έστελνε στο απόσπασμα.

Για την Ελένη διέταξε θάνατο με τσεκούρι.   Της είπαν να γδυθεί.

Ετρεμε από το κρύο και το φόβο πλέον και κλαίγοντας άρχισε να τους παρακαλάει για οίκτο. Εβγαλε τη γούνα της την οποία παρέλαβε ο Ορέστης και όταν τη διέταξε να βγάλει και τα υπόλοιπα ρούχα της, η Παπαδάκη αναλύθηκε σε δυνατές κραυγές απελπισίας και γόους. Ορμησαν τότε αφιονισμένοι πάνω της, και μέσα σ’ ένα κατήφορο από προπηλακισμούς την έσυραν κοντά σε ένα ανοιγμένο λάκκο κι’ εκεί την έγδυσαν με τη βία. Όμως, ποιός ξέρει τι συντελέστηκε εκείνη τη στιγμή μέσα στην ψυχή του δήμιου; Ενοχές; Αναλαμπή ανθρωπιάς;

Οίκτος για την άδικη καταδίκη της; Τον συγκίνησε η γυναικεία αδυναμία, η ομορφιά ή οι θρήνοι της; Όπως και να’χει, ο δολοφόνος της προτίμησε να της φυτέψει δύο σφαίρες στο σβέρκο. Ίσως ήταν τυχερή μές στην ατυχία της…   Για δύο μήνες η Ελένη έμενε αγνοούμενη. Κανείς δεν γνώριζε τι απέγινε και η απελπισία συγγενών και φίλων άγγιζε το ζενίθ. Κανείς δεν τους ενημέρωσε για την εκτέλεση.   Στις 26 Ιανουαρίου του Ιανουαρίου 1945, ο προιστάμενος του Β’ Νεκροταφείου στα Πατήσια, ειδοποίησε τον Σαμ Μπράντενμπουργκ, ότι κατά την εκταφή πτωμάτων που είχε αρχίσει στον περίβολο των Διυλιστηρίων της Ούλεν, κάτι τον ενδιέφερε.  

Ο Σαμ οδηγούμενος από τον Γελαδάκη, πιστοποίησε αυτή του τη ανακάλυψη: Σωστό ράκος αναγνώρισε την Ελένη Παπαδάκη που ήταν σε κοινό όρυγμα με τρις-τέσσερις άλλους. Σε μια κατηφόρα φυτεμένη με πεύκα ήταν ο λάκκος που βρέθηκε η Ελένη. Με μια κομπιναιζόν ανασηκωμένη γύρω από τον θώρακα, με τις ζαρτιέρες ζωσμένη στη μέση, η Ελένη αναγνωρίστηκε αμέσως. Μία σφαίρα στον αυχένα με διέξοδο στην αριστερή μετωπική χώρα, είχε δώσει τέλος στο μαρτύριο της…

pronews.gr
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
Σχετικά με το greekalert

Έχουν περάσει κάτι παραπάνω από 10 χρόνια, από τη μέρα που ξεκίνησε η προσπάθεια του blog αυτού και επειδή πολλοί είναι οι καινούργιοι φίλοι μας, είπαμε να περιγράψουμε τη μέχρι τώρα πορεία του greekalert μέσα από τα σημαντικότερα περιστατικά..

Η δίκη των εκτελεστών της ΟΥΛΕΝ

Αποκαλυπτικές είναι οι αναφορές των ε­φημερίδων της εποχής σχετικά με τη δίκη των εκτελεστών της Ελένης Παπαδάκη: «Την 9.30' πρωινήν της χθες επανελήφ&η εις το κακουρ- γοδικείον η διακοπείσα τη νύκτα του Σαββά­του δίκη των I. Κουκούτση, Π. Τζογανάκη, Στ. Λιόλιου, Βλ. Μακαρώνα, I. Κεφαλά, Χρ. Λοριτ- τή, Ζαχ. Λιόλιου, Θ. Ταμπακοπούλου και Ν. Τα- μπακοπούλου, κατηγορουμένων διά την εκτέ- λεσιν των 37ανδρών της χωροφυλακής εις τα διϋλιστήρια της Ούλεν κατά τη νύκτα της 9ης προς την 10ην Δεκεμβρίου του 1944.

Μετά την εξέτασιν των μαρτύρων της υπε­ρασπίσεως Γ. Σπανοπούλου, Εμμ. Γκανιού και Στ. Μπιρμπίλη ήρχισαν αι απολογίαι των κατη­γορουμένων.
Πρώτος απελογήθη ο I. Κουκούτσης, διοι­κητής του τμήματος των ελασιτών που απετέ- λουν την φρουράν των διυλιστηρίων της Ού- λεν κατά τη διάρκειαν του Δεκεμβριανού κι­νήματος. Ούτος ηρνή&η ότι μετέσχεν εις τας εκτελέσεις. Ισχυρίζεται ότι ταύτας ενήργη- σεν εν αγνοία του η πολιτοφυλκή η οποία ετέ- λει υπό τας διαταγάς ενός καπετάν Ορέστη. Αυτός την νύκτα του εγκλήματος ευρίσκετο εις το γραφείον της φρουράς όπου του έφε­ραν τον διασωθέντα χωροφύλακα Αθανασό­πουλο ν.

Πρόεδρος: Ποιος έφερε τον Αθανασόπουλο στο γραφείο σου;
Κατηγορούμενος: Ενας Δημητρακόπουλος που ανήκε στην πολιτοφυλακή. Μου είπε να τον κρατήσω ως την άλλη μέρα που 3α μου έ­φερναν σημείωμα διά την απόλυσίν του. Πράγμα που έγινε την επομένην.
Ο Κουκούτσης εν συνεχεία λέγει ότι από τον Αθανασόπουλον, επληροφορήθη ότι μέ­χρι της στιγμής εκείνης είχαν εκτελεσθή 18 χωροφύλακες. Ισχυρίζεται ότι λίγο αργότερα έφυγε από την Ούλεν διά να μεταφέρη εις το νοσοκομείον της Νέας Ιωνίας έναν σκοπόν που ελιποθύμησε. Οταν επέστρεψε άρχισε να ξημερώνη. Τότε πήγε στον Θάλαμο και τον βρήκε ένας αντάρτης ονόματι Μπάμπης ο ο­ποίος του ζήτησε λίγο οινόπνευμα γιατί είχε κόψει το δάχτυλο του. Εκ των υστέρων έμαθε ότι ο Μπάμπης αυτός ετραυματίσθη με το ίδιο του το μαχαίρι καθ' ήν στιγμήν έσφαζε τους χωροφύλακας. Τας εκτελέσεις τας έμαθε την άλλη μέρα όταν είδε διαφόρους της πολιτο- φυλακής να κουβαλάνε μέσα σε κουβέρτες και σε τσουβάλια, πράγματα ανήκοντα εις τους χωροφύλακας.

Πρόεδρος: Ποιος τους εξετέλεσε;
Κουκούτσης: Ο Τζογανάκης και ο Στεφανής Λιόλιος τους οποίους εξηνάγκασε προς τούτο ο Ορέστης απειλώντας τους με το αυτόματο.
Πρόεδρος: Πώς εσύ αφού ήσουνα διοικητής της φρουράς δει/ ήξερες ότι 9α γίνουν εκτε­λέσεις;
Κατηγορούμενος: Η πολιτοφυλακή έκανε ό,τι ήθελε. Και αυτός που ήταν επικεφαλής της ο καπετάν Ορέστης διέτασοε. Εμαθα ότι έγινε αργότερα στρατοδικείο από τους ελασίτες και τον εκτελέσανε για τα έκτροπα που έκανε.

Πρόεδρος: Πώς τους σκοτώνανε;
Κατηγορούμενος: Ο Τζογανάκης μου είπε ότι ο Ορέστης τους έδωσε το τσεκούρι. Χτύπαγε ο Τζογανάκης με την ανάποδη του τσεκουριού στο πίσω μέρος του κεφαλιού τον εκτελούμε- νο. Υστερα τον πέρνανε δύο της πολιτοφυλα- κής και τον πηγαίνανε πιο πέρα όπου τους έ­σφαζε αποτελειώνοντάς τους ο αντάρτης Μπάμπης. Ετσι εκτελεστήκανε όλοι οι χωρο­φύλακες. Ο Στέφ. Λιόλιος εξετέλεσε τον τε­λευταίο. Τους πέρνανε έναν-έναν από το το στρατόπεδο, τους λέγανε ότι θα πάνε γι' ανά­κριση, τους γδύνονε κι ύστερα τους παραδί- νανε για εκτέλεση.

Καλείται και αρχίζει απολογούμενος ακο­λούθως ο Πέτρ. Τζογανάκης. Ούτος λέει ότι κατετάγη στον ΕΛΑΣ ένα μήνα πριν φύγουν οι Γερμανοί από την Αθήνα και ότι ήθελε ν' αγω- νισθή για τη λαοκρατία και όχι να γίνουν αυτά που έγιναν. Στην Ούλεν πήγε μαζί με την άλλη φρουρά για να φυλάξουνε το νερό.

- Μια μέρα, συνεχίζει, εκάλεσε ο Κουκού­τσης εμένα, τον Στέφ. Λιόλιο, τον Μακαρώνα και δύο άλλους αντάρτες του βουνού, τον Θω­μά και τον Μπάμπη και μας είπε ν' ανοίξουμε ένα λάκκο 90 πόντους βάθος και δύο μέτρα φάρδος. Σκάψαμε και τον ανοίξαμε τον λάκ­κο. Ηταν 9 Δεκεμβρίου. Κατά τις 8 το βράδυ ήρθε ο Ορέστης με πέντε πολιτοφύλακες. Μού είπε: Τώρα θα φέρουνε έναν- έναν αυ­τούς που έχουν καταδικασθή εις θάνατο από το λαϊκό δικαστήριο. Θα κάνης ό,τι σε διατά­ξω. Εναν-έναν θα τον φέρνουνε εδώ και θα του δίνουν διαταγή να καθήση για να βγάλη τα παπούτσια του. Τότε εσύ θα τον κτυπάς στο πίσω μέρος του κεφαλιού καθώς θα σκύβη με την ανάποδη του τσεκουριού. Αν δεν το κά­νεις, θα σε εκτελέσω εσένα. Μου είπε ακόμη ότι ήταν προδότες και όργανα των Ες-Ες. Και μούδωκε το τσεκούρι.
Πρόεδρος: Πώς γινόταν η εκτέλεσις;
Τζογανάκης: Επαιρναν έναν έναν από το κρα­τητήριο. Τον πηγαίνανε στον Ορέστη. Αυτός με άλλους πολιτοφύλακες τον έγδυναν. «Γδύ- σου, του λέγανε για να φας ένα ξύλο αντάρτι­κο». Υστερα τον ωδηγούσανε στο μέρος που βρισκόμουνα εγώ. Δηλαδή καμιά δεκαριά μέ­τρα πιο δω από το λάκκο. Εκεί του λέγανε: «Βγάλε τα παπούτσια σου».

Καθώς έσκυβε αυτός να βγάλη τα παπού­τσια του εγώ που βρισκόμουνα πίσω του τον χτύπαγα με το τσεκούρι στο κεφάλι. Σωριαζό­τανε κάτω. Τότε τον έπαιρναν δύο πολιτοφύ- λακες. Ο ένας από τα πόδια, ο άλλος από τους ώμους και τον πηγαίναμε κοντά οτον λάκκο. Εκεί τον παραλάβαινε ο Μπάμπης και του έ­κοβε τον λαιμό με το μαχαίρι. Υστερα τον ρί- χνανε στο λάκκο.
Πρόεδρος: Εσύ πόσους σκότωσες με το τσε­κούρι.
Τζογανάκης: Εικοσιοχτώ.
Πρόεδρος: Μόνος;
Τζογανάκης: Μόνος.
Πρόεδρος: Ο Μακαρώνας;
Τζογανάκης: Αυτός τους έφερνε από το κρα­τητήριο. Δεν τους σκότωνε.
Πρόεδρος: Ο Στέφανος Λιόλιος;
Τζογανάκης: Αυτός βρισκότανε κοντά μου. Εί­χε λιποθυμήσει από αυτά που έβλεπε και είχε πέσει χάμω. Μετά από μένα πήρε το τσεκούρι ο αντάρτης ο Θωμάς και σκότωσε τους άλ­λους εκτός από τον τελευταίο που τον σκότω­σε ο Λιόλιος. Αυτός ο τελευταίος είχε τρελλα- θή από τον φόβο του και εστριφογύριζε. Τότε τον πιάσανε οι πολιτοφύλακες και τον κρατή- σανε ακίνητο για να τον χτυπήσει ο Λιόλιος. Ο σκοτωμός αυτός κράτησε από τις 8 το βράδυ μέχρι τις 5 το πρωί.Πρόεδρος: Τον Κασόλα τον αξιωματικό ποιος τον σκότωσε;
Τζογανάκης: Εγώ χωρίς να τον ξέρω. Τον φέ­ρανε πρώτο πρώτο.
Εισαγγελεύς: Το θύμα καταλάβαινε ότι επρό­κειτο να εκτελεστή;
Τζογανάκης: Οχι, Γιατί ήταν σκοτεινά. Κι εγώ είχα κρυμμένο το τσεκούρι για να μη το βλέ- πη.
Εισαγγελεύς:Σού ξέφυγε ποτέ το τσεκούρι;
Τζογανάκης: Οχι. Με το χτύπημα έπεφτε αμέ­σως κάτω και τον παίρνανε.
Εισαγγελεύς: Δε βογγάγανε;
Τζογανάκης: Οχι.

Εις σχετικήν ερώτησιν του κ. εισαγγελέως ο κατηγορούμενος ομολογεί ότι πριν από τους τριάντα εφτά χωροφύλακες είχανε εκτε­λέσει 4 πολίτες. Απ' αυτούς ο Μακαρώνας ε- ξετέλεσε 2 και από τους άλλους, τον ένα αυ­τός και τον άλλο ο Στέφ. Λιόλιος.
Εισαγγελεύς: Και τους αστυφύλακες ποιος τους εξετέλεσε;
Τζογανάκης: Εγώ. Λίγες μέρες πριν απ' τους χωροφύλακες εσκότωσα και τους 15 αστυφύ­λακες.

Εν συνεχεία ο Τζογανάκης λέγει ότι η καλ- λιτέχνις του Εθνικού Θεάτρου Ελένη Παπα- δάκη εξετελέσθη από τον Μακαρώνα. Εις σχετικός ερωτήσεις των κ.κ. συνέδρων και ε­νόρκων, λέγει ότι τους φόνους τους διέπραξε διότι διετάχθη, αν ηρνείτο θα τον σκότωνε ο Ορέστης και οι πολιτοφύλακές του.

Καλείται ακολούθως και απολογείται ο Βλ. Μακαρώνας. Αρνείται ότι έλαβε μέρος στο άνοιγμα του λάκκου. Ομολογεί ότι αυτός μόνο έπαιρνε τους υπό εκτέλεσιν από το κρα­τητήριο και τους πήγαινε στους εκτελεστός.

Πρόεδρος: Εσύ δεν χτύπησες κανένα;
Μακαρώνας: Οχι.

Πρόεδρος: Την Παπαδάκη εσύ την σκότωσες;
Μακαρώνας: Μάλιστα. Εγώ την σκότωσα. Μου δώσανε να τη χτυπήσω με το τσεκούρι. Δεν μπόρεσα όμως και την σκότωσα με το πιστόλι. Δεν θυμάμαι πόσες σφαίρες της έρριξα. Μία ή δύο. Την εκτέλεσι αυτή την έκανα γιατί με α­πείλησε και με εξανάγκασε ο Ορέστης.
Πρόεδρος: Πόσους ωδήγηοες στους εκτελε­στός;

Κατηγορούμενος: Εφτά χωροφύλακες. Στην εκτέλεσι των αστυφυλάκων δεν έλαβα μέρος.

Απολογείται κατόπιν ο Στέφ. Λιόλιος, ο ο­ποίος ομολογεί ότι σκότωσε έναν χωροφύλα­κα και έναν πολίτη. Ελαβε μέρος στο άνοιγμα των λάκκων κατόπιν διαταγής του Μακαρώνα ο οποίος ήταν επιλοχίας. Ο πρώτος εκτελε­σθείς την νύκτα της 9ης προς την 10ην Δε­κεμβρίου ήταν ο Κασόλας. Μόλις τον φέρανε, ο Ορέστης του είπε:
«Γδύσου, για να φας ένα ξύλο αντάρτικο». Γδύθηκε. Υστερα τον πήγανε πιο κάτω και του είπανε να βγάλη τα παπούτσια του. Καθώς έ­σκυψε, τον χτύπησε με το τσεκούρι ο Τζογα­νάκης.

Πρόεδρος: Πόσους σκότωσε ο Τζογανάκης;
Κατηγορούμενος: 35 χωροφύλακες και 15 α­στυφύλακες. Τους χτύπαγε με το τσεκούρι. Κατόπιν ο Μπάμπης ο αντάρτης τους έπαιρνε και τους έκοβε το κεφάλι με το μαχαίρι. Εμέ­να μου ήρθε λιποψυχία και έπεσα χάμω. Γία τον τελευταίο ήρθε ο Ορέστης και με σήκωσε με τις κλωτσιές. Μου έδωσε το τσεκούρι και αναγκάστηκα να χτυπήσω.

Καλούνται και απολογούνται ακολούθως οι κατηγορούμενοι I. Κεφάλας και Χ. Λουρι- τζής. Αυτοί αρνούνται ότι έλαβαν μέρος εις τας εκτελέσεις. Στη φρουρά της Ούλεν απε- σπάσθησαν μετά την 20 Δεκεμβρίου του 1944. Εις το σημείον αυτό ώραν 2.30'μ.μ. διεκόπη η δίκη. Την 11η πρωινήν της σήμερον επανελή- φθη εκ νέου και ήρχισεν απολογούμενος ο Ζαχαρίας Λιόλιος».

Εφημερίδα «Ακρόπολις». / pronews.gr
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Βαράει χρεοκοπία η χώρα του Σουλτάνου

Νέες «αποκαλυπτικές» καταστροφικές προβλέψεις κάνει ο αρχισυντάκτης της τουρκικής εφημερίδας Yeni Safak και φερέφωνο του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, Ιμπραήμ Καραγκιούλ.

Σε νέο του άρθρο μιλά για μια νέα οικονομική κρίση που έρχεται και θα έχει ως συνέπειά της τη γεωπολιτική κατάρρευση. Φυσικά, σύμφωνα με τον Καραγκιούλ, από αυτή την καταστροφή της Δύσης θα επιβιώσει μόνο η Τουρκία.

Ο Καραγκιούλ κατηγορεί «εκείνους που προσπάθησαν να επιτεθούν [στην Τουρκία] με οικονομική κρίση μετά τις 15 Ιουλίου [αποτυχημένο πραξικόπημα], εκείνους που πραγματοποιούν επιχειρήσεις μέσω των Αγορών και κατευθύνονται προς μια οικονομική κρίση χειρότερη από εκείνη του 2008».

Ο ίδιος ισχυρίζεται ότι βρίσκεται σε εξέλιξη ένα νέο πραξικόπημα στην Τουρκία που επιθυμεί να ανατρέψει τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και την ομάδα του με όπλο το δολάριο.

Ο Καραγκιούλ τα γράφει όλα αυτά για να απαντήσει στην οικονομική κρίση που έχει αρχίσει να πλήττει την Τουρκία με την κατάρρευση της τουρκικής οικονομικής φούσκας.

Η οικονομικά ισχυρή Τουρκία του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν βρίσκεται αντιμέτωπη με τη χρεοκοπία. Και η χρεοκοπία τής χτυπά την πόρτα ενώ αντιμετωπίζει εσωτερικό πόλεμο με τους Κούρδους, έχει εμπλακεί στον πόλεμο στη Συρία και επιθυμεί να εισβάλει και στο Ιράκ.

Μια τέτοια Τουρκία ίσως να σκεφτόταν να προκαλέσει και την Ελλάδα για να εξάγει το αδιέξοδό της στη χώρα μας και μέσω αυτής στην Ευρώπη. Ένα είναι το βέβαιο όμως. Εάν ο Ερντογάν κάνει το λάθος να προκαλέσει την Ελλάδα αυτό θα έχει ως αποτέλεσμα τον διαμελισμό της χώρας του.


 http://www.fnews.gr/varaei-xreokopia-i-xora-tou-soultanou/#_
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Ο γεωπολιτικός κίνδυνος δεν είναι μαθηματική εξίσωση που μπορεί να υπολογιστεί

Του Δημήτρη Τσαϊλά*
O Πρόεδρος Ερντογάν έχει ανοίξει ταυτόχρονα, ολόγυρα της Τουρκίας, μέτωπα που εγείρουν στη μνήμη των γειτόνων του, την καταπίεση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Τελευταία υποστήριξε ότι τα τουρκικά στρατεύματά έχουν εισέλθει στη Συρία με σκοπό τον εκτοπισμό του Προέδρου Άσαντ. Αμφισβήτησε τη συνθήκη της Λωζάνης και στη συνέχεια μίλησε για τα σύνορα της καρδιάς
του. Απέτρεψε τους Τουρκοκυπρίους να βρουν λύση στο Κυπριακό ζήτημα και μίλησε για προσάρτηση των κατεχομένων εδαφών της Κύπρου στην Τουρκία. Και στο μακρύ κατάλογο των απειλών έθεσε ζητήματα κυριαρχίας σε Ελληνικά νησιά, όπου μάλιστα για πρώτη φορά μετά το 1996, από αμφισβητούμενα, κατά δήλωσή του, μετατράπηκαν σε Τουρκικά.
Όλα, τα κράτη και τα άτομα, έχουν την τάση να σφάλουν
Έχουμε την τάση να υποτιμούμε τους κινδύνους ή να υπερεκτιμούμε τα οφέλη ή τις πιθανότητες επιτυχίας. Ας κάνουμε μια υπόθεση εργασίας και να θεωρήσουμε ότι όλες αυτές οι απειλές είναι πραγματικές. Αυτός που θα μπορούσε να χάσει σε αυτό το γεωπολιτικό παίγνιο, είναι ο ίδιος ο Ερντογάν. Υπάρχουν πολλοί λόγοι για τους οποίους ο Τούρκος πρόεδρος θεωρεί πιθανό αποτέλεσμα τη νίκη, αλλά η προσδοκία της νίκης συχνά έχει ελάχιστη σχέση με την πραγματική εκτίμηση των πολιτικών προϋποθέσεων ή την ισορροπία των δυνάμεων. Μόλις οι αντίπαλες δυνάμεις παρουσιασθούν δυνατότερες και φανεί ότι η πλάστιγγα αρχίσει να γέρνει υπέρ αυτών, έρχεται η αναζήτηση της αποτροπής πάνω απ’ όλα. Και εξηγούμαι.
Μετά την αποτυχημένη απόπειρα πραξικοπήματος του φετινού καλοκαιριού στην Τουρκία ο πρόεδρος Ερντογάν έχει διχάσει βαθιά την τουρκική κοινωνία, και επέφερε διασπάσεις με τις ακραίες και συχνά εθνικιστικές άναρθρες κραυγές του. Παρά το γεγονός ότι ο Ερντογάν κατάφερε να αντιμετωπίσει με επιτυχία τους ηγέτες και τους υποστηρικτές του πραξικοπήματος, η θέση του δεν είναι τόσο πολύ σταθερή όσο θα μπορούσε να φαντάζεται ότι είναι.
Η ανακοίνωση του Ερντογάν για τον εκτοπισμό του Σύριου προέδρου Άσαντ έρχεται λίγο μετά τη συμφιλίωση με τη Ρωσία μετά από μια περίοδο εξαιρετικά τεταμένων διπλωματικών σχέσεων, ως αποτέλεσμα της τουρκικής κατάρριψης  του ρωσικού αεροσκάφους πάνω από τη Συρία το 2015. Μέρος της συμφωνίας συμφιλίωσης μεταξύ των προέδρων Πούτιν και Ερντογάν, όπως είχαν δηλώσει ήταν η συνεργασία των δύο χωρών για την επίλυση των ζητημάτων στη Συρία. Αν η Τουρκία στοχεύει να χρησιμοποιήσει τη στρατιωτική της ισχύ για να εκδιώξει τον Άσαντ, η συμφωνία αυτή σήμερα είναι τόσο καλή όσο μια νεκρή συμφωνία, και θα προσθέσουμε και κάτι περισσότερο, αφού κηρύσσοντας τον πόλεμο κατά της νόμιμης κυβέρνησης της Συρίας, η Τουρκία κατά παρέκταση, κηρύσσει τον πόλεμο στη Ρωσία.
Η ελαφρότητα με την οποία ο Ερντογάν ασκεί την εξωτερική πολιτική εκτιμάται ότι είναι και η καταστροφή του
Σαφώς φοβάται ότι όταν ο νέος αμερικανός πρόεδρος Donald Trump αναλάβει τα καθήκοντά του, όλοι οι ισχυροί διεθνείς παίκτες θα αντιταχθούν κατά της αμοιβαίας φιλοδοξίας της Τουρκίας και των διαφόρων μαχητών που δρουν στη Συρία για την απομάκρυνση του Άσαντ. Επίσης μετά τις στρατιωτικές αποτυχίες του είναι πιθανό να θεωρεί ότι η προσπάθειά του να κερδίσει μια σημαντική θέση στην βόρειο Ιράκ δεν πρόκειται να επιτευχθεί όπως είχε προγραμματίσει. Αφού η συμμαχία των δυτικών κατά των μαχητών της ISIS στη Μοσούλη δεν έχει κάνει την πρόοδο που αναμενόταν από τους ηγέτες της. Επιπλέον, οι κουρδικές δυνάμεις για τις οποίες η Τουρκία έχει εισέλθει στο Ιράκ με σκοπό την εξάλειψη τους, φαίνεται να αγωνίζονται με αυταπάρνηση και με ηθικό υψηλότερο από των τουρκικών και των αμερικανοευρωπαίων συμμάχων.
Εξίσου κρίσιμη είναι η συνεχιζόμενη υποχώρηση του λεγόμενου Ελεύθερου Συριακού Στρατού, αυτούς δηλαδή που μάχονται κατά των δυνάμεων του Άσαντ και συνεργάζονται στενά με την Τουρκία. Από τη στιγμή που φαίνονται ανίκανοι να διαμορφώσουν αξιόπιστο δυναμικό, η Τουρκία μάλλον ψάχνει τρόπο να τους ενισχύσει ή και ακόμη να εμπλακεί ακόμη περισσότερο και να επιφέρει καίρια κτυπήματα μόνη της.
Τέλος, η απογοήτευση να επιβάλουν οι  δυτικοί σύμμαχοι μια ζώνη απαγόρευσης πτήσεων πάνω από τη Συρία, κάτι που θα καθήλωνε τα αεροπλάνα της Ρωσίας και της Συρίας, δηλώνει ότι στη Συρία έρχονται όλο και πιο κοντά στην από κοινού αντιμετώπιση των μαχών οι μεγάλες δυνάμεις.
Συμπεράσματα
Πρώτα απ’ όλα, ο Ερντογάν είναι γνωστός για το θόρυβο των δηλώσεών του, πολεμοχαρής απειλητικός με εθνικιστική ρητορική, που στοχεύει περισσότερο στους υποστηρικτές του στο εσωτερικό της Τουρκίας παρά στο διεθνές ακροατήριο. Αυτά θα μπορούσαν να αποτελούν μια πιθανή εξήγηση.
Δεύτερον, η ρωσική κυβέρνηση, ίσως ακόμη και ο ίδιος ο πρόεδρος Πούτιν, εκτιμάται ότι θα του εξηγήσουν πλήρως τις συνέπειες των πράξεών του. Αφού με τα καμώματα του θα μπορούσε να φέρει τα τουρκικά στρατεύματα σε άμεση σύγκρουση όχι μόνο με τις ένοπλες δυνάμεις της Ρωσίας και της Συρίας, αλλά και με εκείνες του Ιράν και της Χεζμπολάχ.
Με τις ΗΠΑ να μην εμπλέκονται στη σύγκρουση, καθώς οι συριακές και ρωσικές δυνάμεις διεξάγουν μια συγκλονιστική μάχη στο Χαλέπι, οι τουρκικές δυνάμεις σύντομα θα μειονεκτούν έναντι των υπέρτερων αντιπάλων.
Αν τελικά τα πράγματα πάνε άσχημα για την Τουρκία στη Συρία, αυτό θα μπορούσε να οδηγήσει σε ένα πολύ πιο οργανωμένο πραξικόπημα κατά του Ερντογάν, αφού δεν μπορεί να βλέπει μακριά. Ο Ερντογάν αποδεικνύει με τις πράξεις του ότι είναι αμετροεπής. Η επόμενη κίνησή του θα καθορίσει κατά πόσον ή όχι είναι επίσης ένας ηλίθιος.
Αντί επιλόγου
Όσον αφορά τα καθ’ ημάς σίγουρα ο  πόλεμος δεν είναι επιδιωκόμενος ακόμη κι’ αν πιστεύουμε ότι έχουμε την ευκαιρία να κερδίσουμε. Αλλά να γνωρίζουμε ότι οι συνθήκες πολέμου πάντα υπάρχουν. Ως εκ τούτου η συνεχής επαγρύπνηση είναι απαραίτητη, και η ισχυρή θέληση για να νικήσεις τον εχθρό είναι απαραίτητη. Είναι ανθρώπινο να επιθυμούμε να αναλάβουμε κινδύνους. "Οι άνθρωποι παρασύρονται, άλλοι μεν από την τόλμη, την οποία εμπνέει στον φτωχό η ανάγκη, άλλοι από την πλεονεξία, στην οποία ωθούν τον πλούσιο η αλαζονεία και η αυτοπεποίθηση" ή καλύτερα θα λέγαμε, η ελπίδα και η απληστία, είναι πολύ ισχυρότερες από τους κινδύνους που υπονομεύουν την αποτροπή. Αυτά έλεγε ο πάντα επίκαιρος Θουκυδίδης!!!
*Ο Δημήτρης Τσαϊλάς είναι Υποναύαρχος ΠΝ ε.α.

liberal.gr
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Wikileaks: Πετρέλαιο από το ISIS αγόραζε ο γαμπρός του Ερντογάν

Διασυνδέσεις του γαμπρού του Ερντογάν με την εταιρεία Powertrans, η οποία εμπλέκεται σε υποθέσεις εισαγωγής πετρελαίου από το ISIS αλλά και οργανωμένες προσπάθειες χειραγώγησης των μέσων ενημέρωσης από το καθεστώς Ερντογάν αποκαλύπτουν τα email του Μπεράτ Αλμπαϊράκ που δόθηκαν στη δημοσιότητα από τον ιστότοπο Wikileaks. Πρόκειται για 57.934 email από τον προσωπικό λογαριασμό του υπουργού Ενέργειας της
Τουρκίας και γαμπρού του προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και τα οποία αφορούν μια χρονική περίοδο συνολικά 16 ετών, από τον Απρίλιο του 2000 μέχρι τις 23 Σεπτέμβρη του 2016 και αποκαλύπτουν την επικοινωνία που είχε ο Αλμπαϊράκ με άτομα της τουρκικής ελίτ όπως πολιτικούς, επιχειρηματίες και μεγάλα ονόματα της Τουρκίας.
Τα email φέρνουν στην επιφάνεια την έντονη επιρροή του υπουργού σε διάφορους χώρους της πολιτικής ζωής στην Τουρκία, ενώ προδίδουν και την οργανωμένη προπαγάνδα του Ερντογάν στον χώρο των μέσων επικοινωνίας κατά το διάστημα πριν και μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου. Αποδεικνύουν επίσης την ύπαρξη συναλλαγών μεταξύ του Αλμπαϊράκ και στελεχών του ISIS.
Συγκεκριμένα, υπάρχει εκτενής αλληλογραφία μεταξύ του Αλμπαϊράκ και της εταιρίας Powertrans, η οποία εμπλέκεται σε υποθέσεις εισαγωγής πετραλαίου από εκπροσώπους του ISIS.
Στις 11 Νοεμβρίου 2011, η κυβέρνηση Ερντογάν πέρασε ένα νομοσχέδιο το οποίο απαγόρευε πλήρως κάθε είδους συναλλαγή (εισαγωγή/εξαγωγή/μεταφορά) σε πετρέλαιο ή στα παράγωγα προϊόντα. Βέβαια το νομοσχέδιο εμπεριείχε μία τροπολογία η οποία επέτρεπε στην κυβέρνηση να άρει την απαγόρευση σε συγκεκριμένες περιπτώσεις. Αυτό το «παραθυράκι» αξιοποιήθηκε για να δώσει αποκλειστικά δικαιώματα εισαγωγής και εξαγωγής πετρελαίου στην Powertrans, η οποία αντιμετωπίζει κατηγορίες για συναλλαγές με το ISIS.
O Αλμπαϊράκ έχει επανειλλημένως αρνηθεί κάθε σχέση με την εν λόγω εταιρία, όμως τα email που δημοσίευσε το Wikileaks αποδεικνύουν το αντίθετο. Μάλιστα σε συνομιλία με τον υπεύθυνο ανθρώπινου δυναμικού της εταιρείας, Μπετούλ Γιλμάζ, ο Αλμπαϊράκ φαίνεται να εκφέρει γνώμη και να εγκρίνει αποφάσεις που αφορούν το ανθρώπινο δυναμικό, όπως για παράδειγμα προσλήψεις, απολύσεις, ακόμα και έγκριση μισθών και αυξήσεων εργαζομένων της Powertrans.
Το αρχείο των email αποκαλύπτει επίσης τις προσπάθειες της τουρκικής κυβέρνησης να προπαγανδίσουν υπέρ του κυβερνώντος κόμματος ΑΚΡ μέσα από τον τύπο και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
Το 2013, όταν ξεκίνησαν οι μεγάλες διαδηλώσεις κατά του Ερντογάν, δημιουργήθηκε ανησυχία στο κυβερνητικό σχήμα για τον ρόλο που μπορεί να διαδραματίσουν τα social media στην εξάπλωση και γιγάντωση των φαινομένων αυτών. Με βάση πολλά emails από το 2013 έως σήμερα, καθίσταται φανερό πως μετά τις διαδηλώσεις στην Κωνσταντινούπολη, η κυβέρνηση έχει προβεί σε οργανωμένες απόπειρες ελέγχου των μέσων κοινωνικής δικτύωσης. Για παράδειγμα, αποκαλύπτεται πως το ΑΚΡ είχε προσλάβει ανθρώπους να δουλεύουν στο Twitter ώστε να επηρεάσουν το περιεχόμενο και την ανταλλαγή μηνυμάτων στην πλατφόρμα, παρά το γεγονός πως η πρόσβαση στο ίντερνετ είχε μπλοκαριστεί για όσους βρίσκονταν στην Τουρκία.
Σχετικές αναφορές είχε κάνει στο παρελθόν και η Wall Street Journal, η οποία σε δημοσίευμά της το 2013 είχε ισχυριστεί πως το ΑΚΡ είχε δημιουργήσει μία ομάδα 6.000 ατόμων για τη διαχείριση των social media.
Τα email αποδεικνύουν εξάλλου ότι το ΑΚΡ είχε οργανώσει δύο ομάδες προπαγάνδας στα social media. Η μία ομάδα αποτελείτο από προγραμματιστές, γραφίστες, σεναριογράφους και ψυχιάτρους ειδικευμένους στον ψυχολογικό πόλεμο. Μία μεγαλύτερη ομάδα αποτελείτο από ψεύτικους λογαριασμούς στο Τwitter, οι οποίοι κυκλοφορούσαν δημοσιεύματα υπέρ του Ερντογάν σε όλες τις πλατφόρμες κοινωνικής δικτύωσης.
Οι αποκαλύψεις αυτές είναι σίγουρο πως θα δημιουργήσουν έντονες αντιδράσεις στην Τουρκία, καθώς τόσο το σκάνδαλο των συναλλαγών της κυβέρνησης με το ISIS όσο και η προσπάθεια χειραγώγησης των μέσων ενημερωσης και των social media, αποτελούν δύο ζητήματα που έχουν απασχολήσει εγχώριο και διεθνή τύπο συχνά στο παρελθόν, ειδικά μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου, και για τα οποία η κυβέρνηση έχει επανειλλημένως αρνηθεί κάθε γνώση ή εμπλοκή.
Αυτό αποτελεί το δεύτερο μεγάλο «οικογενειακό» σκάνδαλο για τον Τούρκο πρόεδρο. Πριν από την υπόθεση αυτή, τα μέσα ενημέρωσης αλλά ακόμα και τους ευρωπαίους ηγέτες, είχε απασχολήσει ο γιος του Τούρκου προέδρου, Μπιλάλ, ο οποίος κατοικούσε στη Μπολόνια για σπουδές και ο οποίος βρίσκεται υπό έρευνα από τις ιταλικές αστυνομικές αρχές για την κατηγορία του ξεπλύματος μαύρου χρήματος. Μετά από την απαγγελία των κατηγοριών, ο Μπιλάλ εγκατέλειψε χωρίς εξηγήσεις την Ιταλία και επέστρεψε στην Τουρκία.

 www.kathimerini.gr
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

“Η Τουρκία στο βούρκο”!

Ειδικός σε θέματα εξωτερικής πολιτικής επισημαίνει τα αδιέξοδα του Ερντογάν
Ο Τούρκος ειδικός σε θέματα εξωτερικής πολιτικής και διεθνών σχέσεων Μπασκίν Οράν δεν μασά τα λόγια του όταν απαντά για την θέση στην οποία βρίσκεται η χώρα του σήμερα:
“Παρακολουθώ την τουρκική εξωτερική πολιτική επί μακρόν. Στην ζωή μου όχι απλά δεν έχω δει, αλλά δεν έχω ακούσει ούτε έχω
διαβάσει για μια άλλη τέτοια περίοδο στην οποία η τουρκική εξωτερική πολιτική να έχει βουλιάξει σε τέτοιο βούρκο”,λέει.
Τα όσα είπε σε συνέντευξή του και μετέφρασαν τα tourkikanea.gr έχουν μεγάλο ενδιαφέρον.
“ Η Τουρκία στρατηγικά είναι μεσαίου μεγέθους χώρα. Οι στρατηγικά μεσαίου μεγέθους χώρες, θέλουν η  περιοχή που τις αφορά να μην ελέγχονται μόνο από έναν από τους μεγάλους παίκτες. Επιδιώκουν να υπάρχει ισορροπία. Πρώτον αυτό. Δεύτερον ποτέ δεν εισέρχονται σε σύγκρουση και με τους δύο, δεν είναι σε θέση να το κάνουν. Η Τουρκία πρώτη φορά στην ιστορία της βρίσκεται σε καβγά και με τις δύο ισχυρές πλευρές. Και βάζω και την οθωμανική ιστορία σε αυτό, η Τουρκία ποτέ στην ιστορία της δεν καβγάδισε και με τις δύο ισχυρές πλευρές.
-Κατά την άποψη σας οι σχέσεις με την Ρωσία είναι σε διαμάχη ;
Μα φυσικά, ο ένας κατέρριψε το αεροσκάφος του άλλου. Όταν ο Ερντογάν βγαίνει και δηλώνει πως “μπήκαμε στην Συρία για να ανατρέψουμε τον Άσαντ και όχι για τίποτε άλλο”  τι άλλο να συμβεί ;  Και εάν δεν αντιδρά τρομερά η Ρωσία είναι διότι έχει ανάγκη από την Τουρκία.
Σε ποιο θέμα την έχει ανάγκη ;
H Ρωσία έπιασε την μοναδική ευκαιρία που έχει για να διασπάσει το δυτικό μπλοκ. Μια τέτοια δυνατότητα είναι η δεύτερη φορά στην ρωσική ιστορία που της δίνεται. H πρώτη ήταν το 1833 με την συνθήκη της Προβλήτας του Σουλτάνου, ενάντια στον νομάρχη της Αιγύπτου Μεχμέτ Αλή Πασά. Τώρα λοιπόν η Ρωσία ενάντια σε Ε.Ε. και ΝΑΤΟ,  “παίζει τα όργανα” σχετικά με την Πεντάδα της Σαγκάης. Σε μια Τουρκία που από την Περίοδο της Τουλίπας το 1718, είναι ένα με την Δύση.
Στον βομβαρδισμό και θάνατο των Τούρκων στρατιωτών στην Συρία, πιστεύετε πως εμπλέκεται η Ρωσία ;
Εκεί υπήρχαν μόνο αεροσκάφη της Συρίας και της Ρωσίας. Εάν δεν χτύπησε η Ρωσία τότε χτύπησε ο Άσαντ. Και ο Άσαντ δεν θα χτυπούσε δίχως την άδεια της Ρωσίας. Μάλιστα θα ήταν καλό να λάβουμε υπόψη την προειδοποίηση του παλιού διανοούμενου σχετικά με την επέτειο της 24ης Νοεμβρίου. (σημ. μεταφρ : Στις 24/11/2015 είχε καταρριφθεί το αεροσκάφος του Ρώσου πιλότου από τα τουρκικά F-16 και φέτος στις 24/11/2016 σκοτώθηκαν μετά από βομβαρδισμό Τούρκοι στρατιώτες στην Συρία…).
–  Η Τουρκία υποβάθμισε το θέμα, πέραν δηλώσεων του τύπου “Το αξιολογούμε, το βλέπουμε” δεν έκανε τίποτε άλλο.
Αυτό αποτελεί την συνέχεια της συγγνώμης προς τον Πούτιν. Ο Πούτιν είπε εντάξει, αλλά δεν πρέπει να ξεχνάμε πως όπως ο Ερντογαν δεν ξεχνά και προσπαθεί να εκδικηθεί, το ίδιο κάνει και ο Πούτιν . Ο δε Πούτιν ακόμη περισσότερο.
– Η Τουρκία όντας σε ένταση με την Ε.Ε. προβάλλει σαν εναλλακτική την Πεντάδα της Σαγκάης. Μπορεί να είναι η Πεντάδα της Σαγκάης μια σοβαρή εναλλακτική ;
Καταρχήν δεν είναι “Πεντάδα” αλλά Οργανισμός Συνεργασίας Σαγκάης. Γινόμαστε τυμπανιστές σε μια ορχήστρα που δεν έχει μαέστρο. Μπορείτε να το αναλογιστείτε, η κατάσταση φωνάζει πως πρόκειται για “ρουσφέτι σε εμάς”. Διότι η Ρωσία δίνει την περιοδική προεδρία στο Ενεργειακό Κλαμπ Σαγκάης στην Τουρκία, μια χώρα που δεν είναι ούτε μέλος ούτε υποψήφια. Είναι ξεκάθαρο πως πρόκειται για ένα ρουσφέτι στο οποίο μας λένε “Εσύ διάσπασε το δυτικό μπλοκ και κοίτα και τι θα σου δώσω εγώ άλλο”.  Δείτε ποιοι μετέχουν στο κουαρτέτο της Σαγκάης και επεξεργαστείτε το : Κίνα, Ρωσία, Καζακιστάν, Κιργιζιστάν, Τατζικιστάν και Ουζμπεκιστάν. Αυτές λέει θα πάρουν την θέση της Ε.Ε. και του ΝΑΤΟ. Πρόκειται για τόσο κωμικές προσπάθειες που φέρνουν θλίψη στον άνθρωπο. Πιστεύω πως ακόμη και για το καφενείο ακούγονται αλλόκοτες τέτοιες κινήσεις.
– Δεν μπορεί να υπάρξει μια χώρα εκτός ΝΑΤΟ και Ε.Ε. ;
Επιστρέφουμε στην αρχή. Μια από τις αρχές των στρατηγικά μεσαίου μεγέθους χωρών είναι να μην είναι ταυτόχρονα σε διαμάχη και με τις δύο πλευρές. Δεύτερη αρχή είναι να ισορροπία ανάμεσα στις δύο πλευρές. Και όχι να αφήνει την μία και να πηγαίνει στην άλλη.
Μπορεί να το βρείτε νοσταλγικό και ρομαντικό αλλά κάποτε είχαμε το ιδανικό της ανεξάρτητης Τουρκίας. Όταν ο Ερντογάν μιλά για “εθνικό και εγχώριο” αυτό δεν κάνει ;
Καθόλου δεν το κάνει. Στις δεκαετίες του 1960 και 1970 το θέμα ήταν πατριωτικό, ενώ τώρα είναι αγάπη για την εξουσία. Ως εξής : Θυμήσου πως οι τότε αριστεροί έλεγαν “Ούτε Αμερική, ούτε Ρωσία, αλλά μια πλήρως ανεξάρτητη Τουρκία”. Τώρα ο Ερντογάν επειδή η Δύση του λέει “Επέστρεψε στην δημοκρατία”, αυτός θυμώνει και παίρνει στάση ενάντια σε αυτήν. Διότι το ¨Κουαρτέτο της Σαγκάης¨ δεν έχει καμία σχέση με την δημοκρατία. Δείτε τα μέλη της και αξιολογείτε την κατάσταση. Από την άλλη ο Ερντογάν μιλώντας για “εθνικό και εγχώριο”, πατά το κουμπί του Πανοθωμανισμού εντός των καταπιεσμένων μαζών.Εκεί οφείλονται και οι λαϊκίστικες δηλώσεις που μπορεί να φαίνονται χαριτωμένες στον κόσμο. Στην πραγματικότητα τα θεμέλια αυτής της φιλοσοφίας είχαν μπει επί Νταβούτογλου, αλλά εκείνος μιλούσε “μαλακή ισχύς”. Δηλαδή πολιτισμός, σχολεία, διαφορετική συμπεριφορά στις αραβικές χώρες από ότι γινόταν παλιά κ.α. Ενώ ο Ερντογάν μπήκε σε πόλεμο ανοιχτά. Αυτή την στιγμή στην Συρία πολεμάμε !
Τι επιδιώκουμε εκεί ;
Πρώτον να συντρίψουμε τους Κούρδους. Δεύτερον να βοηθήσουμε τους ισλαμιστές. Τρίτον να ανατρέψουμε τον Άσαντ. Δηλαδή επιτιθέμεθα σε μια γείτονα χώρα και θέλουμε να ανατρέψουμε την κυβέρνηση της. Αυτό το τρίτο είναι πολύ θλιβερό και αυτό δεν το λέω εγώ, είναι γνωστό πως το είπε ο ίδιος ο Ερντογάν. Δήλωσε πως “Μόνο για αυτό είμαστε εκεί”. Βέβαια δεν είναι μόνο για αυτό εκεί, αλλά αυτός είναι ο σημαντικότερος λόγος. Εδώ εισερχόμεθα στο θέμα του Ερντογαν ως ατόμου που παίρνει αποφάσεις.\
militaire.gr
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Έγραψε την τελευταία του επιθυμία στο κηδειόχαρτο του

Σοκαρισμένα τα αδέρφια του Την τελευταία του επιθυμία με έναν πολύ ιδιαίτερο τρόπο έκανε πράξη ένας άνδρας στο Άργος. Ο μακαρίτης είχε φροντίσει πριν φύγει από τη ζωή, να ενημερώσει εκείνους που θα οργανώσουν την κηδεία του, να γράψουν στο κηδειόχαρτο του ποιους δεν θέλει να παραστούν στην κηδεία του.

Σύμφωνα με τo parapolitikaargolida.gr, έτσι και έγινε, πάνω στο κηδειόχαρτο αναγράφονταν να μην παραστούν στην κηδεία τα αδέλφια του, εκτός ενός.

Η κηδεία έγινε τη Δευτέρα στον Ιερό Ναό Αγίου Ιγνατίου και φυσικά η τελευταία του επιθυμία ικανοποιήθηκε. Φαίνεται πως οι διαφορές με τα αδέλφια του δεν ξεπεράστηκαν ούτε τις τελευταίες στιγμές της ζωής του.


ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Αποθήκη με 117.000 προϊόντα «μαϊμού» βρέθηκε στην Ομόνοια

Η αστυνομία συνέλαβε έναν 53χρονο Κινέζο Αποθήκη με περίπου 117.000 απομιμητικά προϊόντα εντοπίστηκε, στην Ομόνοια, ενώ η αστυνομία συνέλαβε έναν 53χρονο Κινέζο. Σε βάρος του σχηματίστηκε δικογραφία για παράβαση των νόμων περί αθέμιτου ανταγωνισμού, σημάτων και παραπλάνησης των καταναλωτών, καθώς και για πλαστογραφία και αποδοχή προϊόντων εγκλήματος.

Μετά από έρευνα που έγινε στους χώρους της αποθήκης, βρέθηκαν και κατασχέθηκαν 116.870 ρολόγια και 920 ζώνες, που έφεραν σήματα διαφόρων επώνυμων εμπορικών οίκων του εξωτερικού, ενώ, ύστερα από πραγματογνωμοσύνη, διαπιστώθηκε ότι επρόκειτο για απομιμήσεις των αυθεντικών.

Ο συλληφθείς οδηγήθηκε στον εισαγγελέα Πλημμελειοδικών Αθηνών.
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ