Τα άρθρα του greekalert

Τετάρτη, 1 Οκτωβρίου 2014

Π.Καρύκας : «Μακεδονική φάλαγγα κατακτά τον κόσμο»

του Παντελή Καρύκα

Συγγραφέα – hellasforce.com



Πριν τις μεταρρυθμίσεις του Φιλίππου Β’ ο Μακεδονικός στρατός σε τίποτα δεν θύμιζε την τέλεια πολεμική μηχανή που είναι σε όλους γνωστή. Εκτός των βασιλικών μονάδων εκλεκτού ιππικού (Εταίροι) και των αντιστοίχων μονάδων πεζικού (Πεζέταιροι οπλίτες), ο όγκος του στρατού αποτελείτο από μάλλον ανεκπαίδευτους χωρικούς, οι οποίοι πολεμούσαν ως πελταστές. Αυτός ο Μακεδονικός στρατός είχε δεχθεί συντριπτικά πλήγματα από τα ληστρικά φύλα των Ιλλυριών. Όλα όμως άλλαξαν όταν τα ηνία του κράτους ανέλαβε ο Φίλιππος.


Ο πατέρας του μεγίστου των Ελλήνων ανέλαβε τη διακυβέρνηση του μακεδονικού κράτους (359 π.Χ.) σε μια τραγική για αυτό εποχή. Οι Ιλλυριοί είχαν συντρίψει τον στρατό και είχαν λεηλατήσει τεράστιες περιοχές της δυτικής Μακεδονίας. Ο Φίλιππος όμως δεν απογοητεύτηκε. Εργάστηκε μεθοδικά, ανέστησε τον Μακεδονικό στρατό, τον επανεξόπλισε, τον αναδιοργάνωσε και επιτέθηκε στους Ιλλυριούς, τους οποίους και αφάνισε κυριολεκτικώς.


Ο Φίλιππος είχε την τύχη να σταλεί όμηρος στην Θήβα, όταν την πόλη κυβερνούσαν οι μεγάλοι Επαμεινώνδας και Πελοπίδας. Πλάι στους μεγαλύτερους στρατιωτικούς εγκεφάλους της εποχής, ο νεαρός πρίγκιπας σπούδασε την στρατιωτική τέχνη και αναγνώρισε τις αδυναμίες του Μακεδονικού στρατού. Μετά την συντριβή του στρατού από τους Ιλλυριούς η συγκυρία ήταν κατάλληλη για τη δημιουργία ενός νέου στρατού, ο οποίος σε τίποτα δεν θα θύμιζε τον παλαιό. Ο Φίλιππος εμπνεύστηκε από τη θηβαϊκή λοξή φάλαγγα, αλλά προχώρησε τη σκέψη του ακόμα πιο πέρα, εμπνευσμένος και από το παρελθόν, από τους Μινύες, Μινωίτες και Μυκηναίους προγόνους του.


Το βασίλειο του χωρίστηκε στρατιωτικές περιφέρειες, καθεμία των οποίων «παρήγαγε» έναν συγκεκριμένο αριθμό πεζέταιρων. Οι ανεκπαίδευτοι χωρικοί πελταστές μετατράπηκαν σε άριστα εκπαιδευμένους βαριά οπλισμένους πεζούς, οι οποίοι έμαθαν να πολεμούν σε σχηματισμό φάλαγγας. Το όπλο όμως που έκανε τη διαφορά ήταν η σάρισσα. Η σάρισσα ήταν ένα μακρύ δόρυ, μήκους 6 μέτρων, αρχικά. Ήταν κατευθείαν απόγονος του ομηρικού έγχους και χρησιμοποιείτο όπως και εκείνο. Η σάρισσα θα ήταν η απάντηση στην οπλιτική φάλαγγα. Οι Μακεδόνες πεζέταιροι τάσσονταν σε βαθιά φάλαγγα βάθους 16 συνήθως ζυγών – η φάλαγγα πολέμησε σε βάθος 8 ζυγών στην Ισσό και σε βάθος 32 ζυγών στη Μαγνησία το 190 π.Χ.


Οι άνδρες των πέντε πρώτων ζυγών κρατούσαν τη σάρισσα σε προβολή (προτεταμένη εμπρός). Οι άνδρες των υπολοίπων ζυγών την κρατούσαν υπό γωνία 45ο και 90ο . Για τον χειρισμό της σάρισσας ο πεζέταιρος έπρεπε, όπως και το έγχος, να την κρατά και με τα δύο χέρια, ώστε να ελέγχει το βάρος της και να πλήττει με ακρίβεια. Η σάρισσα ήταν ένα νυκτικό όπλο με μεγάλη διατρητική ικανότητα. Αυτό ήταν και το μεγάλο πλεονέκτημα της. Για να μπορούν να την χειρίζονται οι πεζέταιροι εφοδιάστηκαν με μικρή ασπίδα, η οποία ονομαζόταν και αυτή πέλτη, διαμέτρου 60εκ.περίπου, η οποία είχε δύο λαβές, όπως και το όπλον, αλλά είχε και ιμάντα, μέσω του οποίου ο πεζέταιρος την κρεμούσε από τον δεξιό του ώμο.


Ο Μακεδόνας πεζέταιρος δεν έμοιαζε σε τίποτα με τον οπλίτη και τις τακτικές του. Ο πεζέταιρος δεν υπήρχε περίπτωση να έρθει σε φυσική επαφή με τον αντίπαλο, ή να εκτελέσει ωθισμό επί του αντιπάλου τείχους ασπίδων. Το μήκος της σάρισσας του επέτρεπε να εμπλέκεται σε δορατισμό με τον αντίπαλο οπλίτη από απόσταση ασφαλείας για τον ίδιο. Η δε αυξημένη διατρητική ικανότητα της σάρισας του προσέδιδε ένα τεράστιο πλεονέκτημα έναντι του οπλίτη. Η μόνη ελπίδα των οπλιτών ήταν να επιχειρήσουν να ελιχθούν, ατομικώς, ανάμεσα στις αιχμές των σαρισσών και να προσεγγίσουν τους πεζέταιρους σε απόσταση πλήγματος δόρατος.


Ακόμα και αυτή η κίνηση απελπισίας όμως ελάχιστες πιθανότητες επιτυχίας είχε αφού και τη συνοχή της οπλιτικής φάλαγγας θα διατάρασσε και κάθε οπλίτης που θα αποτολμούσε μια τέτοια ενέργεια θα έβρισκε να τον περιμένουν τουλάχιστον 5 αιχμές σαρισσών για να τον φονεύσουν. Σε ένα τέτοιου τύπου αγώνα το βάθος της φάλαγγας των πεζέταιρων αφορούσε μόνο την αντικατάσταση των απωλειών και την μεγιστοποίηση της συνοχής του τμήματος. Η μακεδονική φάλαγγα ήταν λοιπόν ανίκητη από κάθε τύπο βαρέως πεζικού σε υπηρεσία, την εποχή που συγκροτήθηκε.


Είχε όμως και μια μεγάλη αδυναμία. Σε περίπτωση που για οποιονδήποτε λόγο έχανε τη συνοχή και ανοίγονταν κενά στις τάξεις της εύκολα καταστρεφόταν. Αυτό πρώτοι το αντελήφθησαν και το εκμεταλλεύτηκαν οι Ρωμαίοι. Εξαιτίας της αδυναμίας της αυτής η μακεδονική φάλαγγα δεν μπορούσε να πολεμήσει παρά σε γενικά ομαλό έδαφος, το οποίο δεν θα μπορούσε να προκαλέσει ρήγματα στις τάξεις της κατά την κίνηση της μέσω αυτού. Την αδυναμία της φάλαγγας να επιχειρεί σε δύσβατα εδάφη την αντελήφθη όμως και ο δημιουργός της, ο Φίλιππος, ο οποίος βρήκε και την λύση για να την ξεπεράσει.


Αναλόγως του εδάφους στο οποίο θα καλείτο να επιχειρήσει ο Μακεδόνας πεζέταιρος θα εξοπλιζόταν είτε με τη σάρισσα, είτε με ακόντια, ως βαριά οπλισμένος πελταστής ! Ήταν η πρώτη φορά στην ιστορία που ένα τμήμα βαρέως πεζικού αποκτούσε διπλό ρόλο. Με τον τρόπο αυτό οι πεζέταιροι, ανεξαρτήτως εδάφους, θα υπερτερούσαν πάντοτε των αντιπάλων τους. Την αυτή πρακτική ακολούθησε, τουλάχιστον κατά την εκστρατεία του στην Βαλκανική και ο Αλέξανδρος. Αργότερα όμως η πρακτική του Φιλίππου ξεχάστηκε και η μακεδονική φάλαγγα απέμεινε αποκλειστικώς ένας σχηματισμός βαρέως πεζικού. Την αδυναμία αυτή εκμεταλλεύτηκαν οι Ρωμαίοι στρατηγοί και κατανίκησαν τους Έλληνες στις μάχες των Κυνός Κεφαλών και της Πύδνας.


Μια άλλη αδυναμία του πεζέταιρου ήταν ότι δεν διέθετε ούτε τον κατάλληλο οπλισμό, ούτε, αργότερα, την κατάλληλη εκπαίδευση για να μπορεί αν μάχεται ατομικά, σε περίπτωση θραύσης της συνοχής της φάλαγγας. Ο πεζέταιρος ήταν εξοπλισμένος με θώρακα, κνημίδες, κράνος, σπαθί, πέλτη και σάρισσα. Η μικρότερη τακτική υπομονάδα ήταν το σύνταγμα, δυνάμεως 256 ανδρών – 16 στίχοι σε βάθος 16 ζυγών. Κάθε σύνταγμα αποτελείτο από 16 λοχαγίες (στίχους) των 16 ανδρών. Ο επικεφαλής κάθε στίχου λεγόταν λοχαγός. Ο τελευταίος στρατιώτης του στίχου ονομαζόταν, όπως και στην οπλιτική φάλαγγα, ουραγός. Το σύνταγμα διοικούσε ο συνταγματάρχης. Αξίζει να σημειωθεί ότι το μακεδονικό οργανωτικό μοντέλο εφάρμοσε και ο Βυζαντινός Στρατός έως τον 13ο αιώνα μ.Χ. Δύο συντάγματα συγκροτούσαν μια πεντακοσιαρχία, δυνάμεως 512 ανδρών. Τέσσερα συντάγματα συγκροτούσαν μια χιλιαρχία, δυνάμεως 1.024 ανδρών και έξι συντάγματα συγκροτούσαν μια τάξη (ταξιαρχία), δυνάμεως 1.536 ανδρών. Στους ελληνιστικούς χρόνους διατηρήθηκε σε γενικές γραμμές το ίδιο οργανωτικό υπόδειγμα, μόνο που η τάξη συγκροτείτο πλέον από δύο χιλιαρχίες – 2.048 άνδρες ανά τάξη. Στον ύστερο μακεδονικό στρατό τέσσερεις τάξεις συγκροτούσαν μια «μεραρχία». Ο στρατός του Φιλίππου Ε’ διέθετε δύο τέτοιες μεραρχίες, αυτήν των Λευκάσπιδων και αυτή των Χαλκάσπιδων.


The post Π.Καρύκας : «Μακεδονική φάλαγγα κατακτά τον κόσμο» appeared first on hellasforce.



01 Οκτωβρίου 1946… 12 από τους 22 εξέχοντες Ναζί καταδικάζονται σε θάνατο ως εγκληματίες πολέμου…

Εκδίδεται η απόφαση στη δίκη της Νυρεμβέργης, σύμφωνα με την οποία 12 από τους 22 εξέχοντες Ναζί καταδικάζονται σε θάνατο ως εγκληματίες πολέμου.


Το Δικαστήριο που συστάθηκε ήταν αποτέλεσμα μιας συμφωνίας, την οποία υπέγραψαν οι Κυβερνήσεις των Ηνωμένων Πολιτειών, της Μεγάλης Βρετανίας και της Ένωσης Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών στις 8 Αυγούστου 1945 στο Λονδίνο για την δίκη και πιθανή καταδίκη όλων των εγκληματιών πολέμου των προερχόμενων από τον Άξονα.


Η συμφωνία αυτή προέβλεπε ότι το Δικαστήριο θα απαρτιζόταν από τέσσερα μέλη, καθένα από τα οποία θα είχε και ένα αναπληρωματικό. Τόσο τα τακτικά, όσο και τα αναπληρωματικά μέλη, θα ορίζονταν από τις υπογράφουσες τη συμφωνία Κυβερνήσεις. Απαρτία θεωρείται ότι έχει το Δικαστήριο μόνον όταν παρίστανται και τα τέσσερα μέλη του (τακτικά ή αναπληρωματικά). Αφέθηκε ανοικτό το θέμα να υπάρξουν και άλλες δίκες, αν προέκυπτε τέτοια ανάγκη κατά την ακροαματική διαδικασία. Στο Δικαστήριο συμμετείχε, επίσης, και η Γαλλία.


Ως τόπος διεξαγωγής της δίκης αρχικά είχε προταθεί, από τους Σοβιετικούς, το Βερολίνο. Αυτό, όμως, ήταν πρακτικά αδύνατο, λόγω των καταστροφών που είχε υποστεί η πόλη. Τελικά, επελέγη η Νυρεμβέργη, στη περιοχή της Βαυαρίας της Γερμανίας, (μεταξύ των πόλεων Λουξεμβούργου και Βερολίνου), επειδή αφενός διέθετε Δικαστικό Μέγαρο μεγάλων διαστάσεων, το λεγόμενο «Μέλαθρον της Δικαιοσύνης», το οποίο είχε υποστεί ελάχιστες καταστροφές, που είχε και συμβολική σημασία ως γενέτειρα του εθνικοσοσιαλισμού, (εκεί διεξαγόταν, κάθε χρόνο, το Συνέδριο του Εθνικοσοσιαλιστικού Κόμματος (NSDAP), αλλά και αφετέρου, οι Αμερικανοί και Βρετανοί προτιμούσαν την πόλη αυτή επειδή βρισκόταν ήδη στη δική τους ζώνη κατοχής.







The post 01 Οκτωβρίου 1946… 12 από τους 22 εξέχοντες Ναζί καταδικάζονται σε θάνατο ως εγκληματίες πολέμου… appeared first on hellasforce.



Ο Μέγας Αλέξανδρος συντρίβει το στρατό του Πέρση Δαρείου Γ” του Κοδομανού, στην πεδιάδα των Γαυγαμήλων

1 Οκτωβρίου 331… Ο Μέγας Αλέξανδρος συντρίβει το στρατό του Πέρση Δαρείου Γ” του Κοδομανού, στην πεδιάδα των Γαυγαμήλων. Με τη νίκη του αυτή, ο μέγας στρατηλάτης ολοκληρώνει την κατάκτηση της περσικής αυτοκρατορίας. Κατά τη διάρκεια της μάχης σκοτώνεται ο Βουκεφάλας, το αγαπημένο του άλογο.


Ως μάχη των Γαυγαμήλων ή μάχη στα Γαυγάμηλα εννοείται η τελευταία και μεγαλύτερη μάχη του Αλέξανδρου Γ’ Μακεδόνα κατά του Δαρείου Γ΄ Κοδομανού το 331 ΠΚΕ, χάρη στην οποία ο Αλέξανδρος έκαμψε την τελευταία αντίσταση του μεγάλου βασιλέα στην πορεία του για την κατάληψη της αυτοκρατορίας των Αχαιμενιδών. Κατέχοντας ο Αλέξανδρος τα παράλια της Αν. Μεσογείου και έχοντας εξουδετερώσει τον περσικό στόλο, ήταν έτοιμος να περάσει στη Μεσοποταμία. Πριν εκκινήσει, χρειάστηκε να καταστείλει την εξέγερση των Ιουδαίων της Σαμάρειας που είχαν κάψει ζωντανό τον Ανδρόμαχο, στρατηγό της περιοχής


Προετοιμασίες για τη μάχη… ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΟ HELLASFORCE




The post Ο Μέγας Αλέξανδρος συντρίβει το στρατό του Πέρση Δαρείου Γ” του Κοδομανού, στην πεδιάδα των Γαυγαμήλων appeared first on hellasforce.



Μακεδόνες

Οι Μακεδόνες ή Μακεδνοί ήταν αρχαίο ελληνικό φύλο, εγκατεστημένο στην βόρεια Ελλάδα, στην περιοχή ανάμεσα στον Αλιάκμονα και τον Αξιό. Μεταξύ του 8ου και του 7ου αιώνα, οι Μακεδόνες αφού κυριάρχησαν στα γειτονικά φύλα, τους Πελαγόνες, τους Ελιμιώτες, τους Εορδαίους, τους Αλμωπούς, τους Λυγκηστές κλπ. δημιούργησαν το Μακεδονικο Βασίλειο. Τα επόμενα χρόνια κατάφερναν να αντιμετωπίζουν επιτυχώς τις συχνές επιδρομές των Ιλλυριών


Καταγωγή

Ο Ηρόδοτος θεωρεί τους Μακεδόνες ελληνικό φύλο, συγγενικό των Δωριέων. Οι ίδιοι θεωρούσαν προγόνους τους τους Ηρακλείδες και η βασιλική δυναστεία των Μακεδόνων, οι Αργεάδες, απέδιδε την καταγωγή της στον πρώτο Δωριέα βασιλιά του Άργους Τήμενο.[1][2] Οι Μακεδόνες μιλούσαν την αρχαία Μακεδονική γλώσσα. Από το 504 π.Χ συμμετείχαν στους Ολυμπιακούς αγώνες όταν ο βασιλιάς της Μακεδονίας Αλέξανδρος Α’ κατάφερε να πείσει τους Ελλανοδίκες για την ελληνική καταγωγή των Μακεδόνων.[3]


Μυθολογία

Σύμφωνα με την αρχαία ελληνική μυθολογία, γενάρχης των Μακεδόνων ήταν ο Μακεδνός. Σύμφωνα με τον Ησίοδο, ο Μακεδνός ήταν γιος του Δία και της Θυίας, της κόρης του Δευκαλίωνα και της Πύρρας.[4] Ο Ελλάνικος αργότερα θεωρεί τον Μακεδόνα γιο του Αίολου και εγγονό του Έλληνα, του μυθικού γενάρχη των Ελλήνων


The post Μακεδόνες appeared first on hellasforce.



Μινύες

Οι Μινύες ήταν προϊστορικό ελληνικό έθνος που κατοικούσε στη Βοιωτία και μάλιστα στον Ορχομενό της Βοιωτίας σε αντιδιαστολή με τον Ορχομενό της Θεσσαλίας, όπως διαφαίνεται να συμφωνούν οι: Όμηρος (Ιλιάδα Β΄511 και Οδύσσεια ια΄ 284), Ησίοδος (αποσπάσματα 144), Πίνδαρος (Ολ. ΧΙV), και Θουκυδίδης (IV 76). Επιπρόσθετα σημειώνει ο Στράβων ότι αυτοί οι Μινύες της Βοιωτίας διέφεραν από εκείνους της Θεσσαλίας, (ΙΧ 2, 3, 40).


Γενάρχης και επώνυμος ήρωας των Μινύων, όπως επίσης σημειώνει ο Παυσανίας (ΙΧ 37, 7), ήταν ο Μινύας του οποίου τον τάφο (θησαυρό) είχε δει και αυτός ο ίδιος. Επιπρόσθετα όπως σημειώνει και ο Απολλώνιος ο Ρόδιος ο γενάρχης Μινύας καταγόταν από την Ιωλκό της Θεσσαλίας (“την γαρ Ιωλκόν Μινύαι ώκουν, ώς φησι Σιμωνίδης εν Συμμίκτοις“). Ίσως αυτή η Ιωλκός να πρόκειται για την “Μινύα πόλις Θετταλίας, ή πρότερον Αλμωνίας” (που αναφέρει ο Διόδωρος ο Σικελιώτης).


Κατά την αρχαιολογική σκαπάνη και ιστορική έρευνα, σήμερα έχει γίνει αποδεκτό ότι οι Μινύες που εγκαταστάθηκαν στον Ορχομενό της Βοιωτίας υπήρξε έθνος δραστήριο και ιδίως ναυτικό που ανέπτυξε εμπορικές σχέσεις με άλλα ελληνικά φύλα ομόδοξα, ομόγλωσσα και ομότροπα, με συνέπεια ν΄ αποκτήσει μεγάλο πλούτο και ισχύ. Σε απόδειξη αυτού ο Παυσανίας αναφέρει τον πολύ πλούσιο θησαυρό, (μνήμα), του γενάρχη Μινύα που ο ίδιος είδε και που ανήκε στος λεγόμενους μεσο-ελλαδικούς χρόνους, δηλαδή τον 17ο με 16ο αιώνα π.Χ. Σύγχρονοι ιστορικοί θεωρούν ότι οι Μινύες αυτοί άκμασαν ιδίως κατά το πρώτο ήμισυ της 2ης χιλιετίας π.Χ. και επί μακρό διάστημα έτσι ώστε ν΄ αποκτήσουν πολλές αποικίες.


Αλλά και οι Μινύες της Θεσσαλίας δεν υπήρξαν κατώτεροι αυτών που αναδείχθηκαν ιδιάιτερα ως ναυτικός λαός. Βέβαια η μορφολογία του εδάφους της Θεσσαλίας την εποχή εκείνη συνέβαλε κατά πολύ στην ανάδειξή τους αυτή. Ειδικότερα θεωρείται ότι η Αργοναυτική εκστρατεία ήταν δημιούργημα των Μινύων της Θεσσαλίας στα πλαίσια των μεγάλων τότε επιχειρήσεων – μετακινήσεων και δημιουργίας νέων αποικιών που σημειώθηκαν την εποχή εκείνη.


Σημαντικότερες αποικίες των Μινύων ήταν στη Τέω, τη Λήμνο, τη Σαντορίνη, τη Πύλο, το Ακρωτήριο Ταίναρο κ.ά. που όλες είναι παράλιες ή νήσοι Αιγαίου. Εκτός όμως του Μινύα άλλος σημαντικός μυθικός βασιλιάς αυτών ήταν ο Εργίνος που σύμφωνα με την Ελληνική Μυθολογία ηττήθηκε από τον Ηρακλή και έγινε φόρου υποτελής των Θηβών, όπως σημειώνουν ο Διόδωρος, ο Ισοκράτης και ο Παυσανίας,(που ίσως ν΄ αποτελεί μια αλληγορική ερμηνεία της Καθόδου των Ηρακλειδών). Σημειώνεται ότι την ίδια εποχή καταλύθηκαν και οι Μυκήνες. Μετά όμως από την ολοκληρωτική επικράτηση των Δωριέων, 9ος αιώνας π.Χ., φαίνεται πως το κράτος των Μινύων εξαφανίσθηκε.


The post Μινύες appeared first on hellasforce.



Μουσείο η τάξη του Ευαγόρα Παλληκαρίδη στο Α” Λύκειο Πάφου

Το Λύκειο Α” Εθνάρχη Μακαρίου Γ” Πάφου, 57 χρόνια μετά τον απαγχονισμό του ήρωα μαθητή του Ευαγόρα Παλληκαρίδη, «απάντησε» στην αποχαιρετιστήρια επιστολή που ο 17χρονος ήρωας άφησε στην τάξη του για να μπει στις τάξεις του απελευθερωτικού αγώνα, μετατρέποντας την αίθουσα φοίτησης του, σε μουσείο προς τιμή του.


Σε μια συγκινησιακά φορτισμένη τελετή, στην παρουσία της αδερφής του, Γεωργίας Παλληκαρίδου, το Α’ Λύκειο Πάφου, παλιοί φίλοι και συναγωνιστές του Ευαγόρα, καθώς και πλήθος νεότερων ανθρώπων, ταξίδεψαν στις σκέψεις και τα συναισθήματα του ήρωα μαθητή, όπως αυτά μεταφέρθηκαν από τον ίδιο στις σημειώσεις και τα έργα του. Μελοποιημένα ποιήματα του Ευαγόρα Παλληκαρίδη τραγούδησαν η Χορωδία του σχολείου, το Μουσικό Λύκειο Πάφου, ο μαέστρος Σωτήρης Καραγιώργης, η Φανή Χαραλαμπίδου, ο Στέλιος Κακογιάννης και άλλοι.


Τα εγκαίνια του μουσειακού χώρου, στην αίθουσα του σχολείου όπου υπήρξε μαθητής ο Ευαγόρας Παλληκαρίδης και στην οποία άφησε το περίφημο, τελευταίο του σημείωμα, τέλεσε ο Πρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων, Γιαννάκης Ομήρου.


Το σχολείο προσέδωσε στην αίθουσα τη μορφή που είχε τότε και αυτή θα περιλαμβάνει μουσειακό υλικό για τον ήρωα και το έργο του. Ο Διευθυντής του Α’ Λυκείου, Όμηρος Ομήρου, τόνισε ότι ο χώρος θα αποτελεί μέρος της εκπαιδευτικής και παιδαγωγικής διαδικασίας των σημερινών εφήβων, με οργανωμένες επισκέψεις από όλα τα εκπαιδευτήρια της Κύπρου. philenews


The post Μουσείο η τάξη του Ευαγόρα Παλληκαρίδη στο Α” Λύκειο Πάφου appeared first on hellasforce.



Μολοσσοί

Οι Μολοσσοί ήταν αρχαίο ελληνικό φύλο[1] που εγκαταστάθηκε στην Ήπειρο κατά τη διάρκεια των Μυκηναϊκών χρόνων. Στα βορειοανατολικά σύνορά τους είχαν τους Χάονες, στα νότια σύνορά τους το βασίλειο των Θεσπρωτών, ενώ στα βόρεια τους ήταν οι Ιλλυριοί. Οι Μολοσσοί ανήκαν στο Κοινό των Ηπειρωτών, έως ότου υποτάθηκαν στους Ρωμαίους το 170 π.χ., οι οποίοι έκαναν σκλάβους 150.000 Μολοσσούς.


Μυθολογία

Οι Μολοσσοί ήταν απόγονοι του επώνυμου ήρωά τους, του Μολοσσού, ενός από τους τρεις γιούς του Νεοπτόλεμου, γιος του Αχιλλέα και της Δειδάμειας. Μετά την πτώση της Τροίας, ο Νεοπτόλεμος μαζί με τον στρατό του εγκαταστάθηκαν στην Ήπειρο. Ο Μολοσσός κληρονόμησε το βασίλειο της Ηπείρου μετά τον θάνατο του Έλενου, γιο του Πριάμου και της Εκάβης, του βασιλικού ζεύγους της Τροίας. Ο Πλούταρχος αναφέρει, ότι σύμφωνα με κάποιους αρχαίους ιστορικούς ο πρώτος τους βασιλιάς ήταν ο Φαίδων, ένας από αυτούς που εγκαταστάθηκαν στην Ήπειρο με τον Πελασγό. Ο Πλούταρχος, επισημαίνει κιόλας, ότι ο Δευκαλίωνας και η Πύρρα, εγκαινίασαν στην περιοχή των Μολοσσών την λατρεία του Δωδωναίου Δία.


Αρχαίες Πηγές

Ο Στράβων μας λέει ότι οι Μολοσσοί, μαζί με τους Χάονες και τους Θεσπρωτούς, ήταν οι διασημότεροι μεταξύ των δεκατεσσάρων Ηπειρώτικων φυλών, οι οποίοι Κάποτε για ένα διάστημα επικράτησαν σε ολόκληρη την περιοχή της Ηπείρου. Οι Χάονες ήταν εγκατεστημένοι στην Ήπειρο πριν από τους Μολοσσούς, οι Θεσπρωτοί και οι Μολοσσοί εισήλθαν στην περιοχή κάποια ύστερη εποχή. Οι Μολοσσοί ήταν ξακουστοί για τους σκύλους τους που ήταν άριστοι φύλακες των αιγοπροβάτων των ποιμένων, ο λεγόμενος Μολοσσικός Σκύλος ή Μολοσσός. Ο Βιργίλιος μας αναφέρει ότι οι Ρωμαίοι και οι Αρχαίοι Έλληνες χρησιμοποιούσαν τους Μολοσσικούς σκύλους στο κυνήγι και στη φύλαξη των σπιτιών και των τροφίμων.


Η Δωδώνη ήταν το μέρος που λαμβάνονταν οι σημαντικές αποφάσεις. Παρόλο που το πολίτευμά τους ήταν Μοναρχικό, οι Μολοσσοί είχαν στείλει πρίγκιπές τους στην Αθήνα για να μάθουν τα της Δημοκρατίας, καθώς θεωρούσαν ότι κάποια στοιχεία της δημοκρατίας δεν αντίκειται στον μοναρχικό πολίτευμα.


Βασιλικός Οίκος των Μολοσσών

Η πιο διάσημη μορφή της δυναστείας των Μολοσσών στους ιστορικούς χρόνους ήταν ο Πύρρος, γνωστός για τις Πυρρείους νίκες του εναντίον των Ρωμαίων στη νότια Ιταλία. Σύμφωνα με τον Πλούταρχο ο Πύρρος ήταν ο γιος του Αιακίδη της Ηπείρου και της Φθίας από την Θεσσαλία. Ο Πύρρος ήταν δεύτερος εξάδελφος του Μέγα Αλέξανδρου.


The post Μολοσσοί appeared first on hellasforce.



Περραιβοί και Οιταίοι

Οι Περραιβοί ήταν αρχαίο ελληνικό πελασγικό φύλο που διέμενε στην αρχαία Θεσσαλία, πριν την κάθοδο άλλων φυλών που κατίσχυσαν αυτούς υπό το όνομα Λάπιθες (αιολικό φύλο), και στη συνέχεια από τους εκ Μακεδονίας Δωριείς.[1] που ζούσε[2] στη λεγόμενη Περραιβία. Πήραν μέρος στον πόλεμο της Τροίας και στην Μάχη των Θερμοπυλών. Πρωτεύουσά τους ήταν η Φάλαννα, και η πιο σημαντική πόλη ήταν η Ελασσόνα.


Οι Περραιβοί, αν και ζούσαν υπό την εξουσία των Θεσσαλών, συμμετείχαν στο Αμφικτυονικό Συνέδριο με δύο ψήφους. Ο Φίλιππος απάλλαξε τους Περραιβούς από την εξουσία της Θεσσαλίας και έθεσε το βασίλειό τους υπό τον έλεγχο των Μακεδόνων, όπου παρέμεινε ως την κατάκτηση από τους Ρωμαίους το 196.


Οι Περραιβοί είχαν κόψει νόμισμα, και μερικά αρχαία κέρματα έχουν διασωθεί.[4]


Η αργυρή Αιγινίτηκη δραχμή της Φάλαννας του 4ου αι. π.Χ. απεικονίζει το δεξί προφίλ της προτομής ενός εφήβου χωρίς γένια και με κοντά μαλλιά. Η πίσω όψη φέρει την επιγραφή ΦΑΛΑ ΝΝ ΑΙΩΝ γύρω από την εικόνα ενός αλόγου που βηματίζει φορώντας χαλινάρι. Στο έδαφος φυτρώνει βελανιδιά. Φέρει επίσης τον αριθμό 72. Το κέρμα έχει διάμετρο 20 χιλ. και ζυγίζει 5,09 γραμ..[4]


Άλλα νομίσματά τους απεικόνιζαν στην μπροστινή όψη έναν έφηβο που δαμάζει έναν ταύρο, και στην πίσω όψη ένα άλογο


Οιταίοι


2


Οι Οιταίοι ήταν αρχαίο ελληνικό φύλο εγκατεστημένο στην ορεινή περιοχή της Οίτης. Συνόρευαν με τους Μαλιείς και τους Αινιάνες στα βόρεια και με τους Δωριείς της Δωρίδας στα νότια. Οι Οιταίοι σύμφωνα με τις αρχαίες αναφορές ήταν το αρχαιότερο φύλο στην ευρύτερη περιοχή της κοιλάδας του Σπερχειού και περιορίστηκαν στα ορεινά μετά την κάθοδο των υπολοίπων φύλων στην περιοχή


Συμμετείχαν στο Αμφικτυονικό συνέδρειο των Δελφών με δύο ψήφους. Ήταν στενοί σύμμαχοι με τους βόρειους γειτονές τους Αινιάνες. Το 426 π.Χ. συγκρούστηκαν με τους γείτονες τους Μαλιείς. Οι Μαλιείς ζήτησαν την βοήθεια της Σπάρτης, η οποία έσπευσε σε βοήθεια και κατανίκησε τους Οιταίους. Σχεδόν στα σύνορα των δύο κρατών, των Οιταίων και των Μαλιέων η Σπάρτη ίδρυσε μία νέα πόλη την Ηράκλεια Τραχίνα, η οποία κυριάρχησε στην περιοχή τα επόμενα χρόνια. Τον επόμενο αιώνα οι Οιταίοι απέσπασαν από τους Μαλιείς την περιοχή της παλιάς τους πρωτεύουσας της Τραχίνας[εκκρεμεί παραπομπή]. Στην συνέχεια υποτάχτηκαν στους Αιτωλούς όπως και οι γειτονές τους Αινιάνες και έγιναν μέρος της Αιτωλικής Συμπολιτείας μέχρι την Ρωμαϊκή κατάκτηση το 168 π.Χ.


The post Περραιβοί και Οιταίοι appeared first on hellasforce.



ΟΧΙ ΤΖΑΜΙ ΣΤΟ ΒΟΤΑΝΙΚΟ

Μείνετε ενημερωμένοι μόνο με ένα Like

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

Όποιος από τους φίλους θέλει να μπει στην ομάδα του greekalert μπορεί να επικοινωνήσει στο greekalert@gmail.com

** Στην σελίδα παρουσιάζονται διαφημίσεις προερχόμενες από το google adsense. Το greekalert δεν σχετίζεται με καμία από αυτές, πρόκειται για τυχαίες επιλογές της google.

Ειδησεις