Η χημεία Χριστόφια-Ταλάτ, και η νέα μεγάλη ευκαιρία για... ξεπούλημα στο Κυπριακό

Παρακολουθώντας τις τελευταίες εξελίξεις στο Κυπριακό, νιώθουμε ήδη ότι η θερμοκρασία έχει αρχίσει να ανεβαίνει. Αιτία βέβαια, η νέα μεγάλη εργολαβία που έχει αναληφθεί, από ημεδαπούς και αλλοδαπούς, πολιτικούς και μη, για να πεισθούν οι πάντες, για τη ‘νέα μεγάλη ευκαιρία που προέκυψε, για επίλυση του χρόνιου προβλήματος της Κύπρου’. Φύσηξε, λένε, νέος άνεμος στο Κυπριακό, και ο εκ των προξενητών της λύσης, Βοηθός Γενικός Γραμματέας των Ηνωμένων Εθνών Λιν Πάσκο, έμεινε εντυπωσιασμένος από την ‘χημεία’ που υπάρχει μεταξύ του Χριστόφια και του Ταλάτ. Όσοι πάντως, βλέπουν πέρα από ένα έντεχνα στημένο επικοινωνιακό παιγνίδι, άρχισαν πλέον να ανησυχούν έντονα. Οι συνθήκες θυμίζουν ατμόσφαιρα της περιόδου 2002-2004, με τη διαφορά ότι οι ‘Ανανιστές’ (οι της πλατφόρμας του ‘ΝΑΙ’, φανατικοί υποστηρικτές του καταστροφικού σχεδίου Ανάν), έχουν μάθει από τα λάθη τους, και έχουν τώρα, με την αναρρίχηση Χριστόφια στην εξουσία, το επάνω χέρι. Όσοι λοιπόν, δεν ξεγελιούνται από την προπαγάνδα που εκπέμπουν τα κανάλια, τρέμουν γιατί ξέρουν ότι αν λειτουργήσει η ‘χημεία Χριστόφια-Ταλάτ’, είναι ικανή να οδηγήσει σε μια νέα καταστροφική κατρακύλα στο Κυπριακό. Κι αν ακόμα δεν επιτευχθεί λύση, η ζημιά θα είναι αυτή τη φορά ανεπανόρθωτη. Γιατί, ενώ το 2003 πανηγυρίζαμε ότι πετύχαμε την ένταξη ολόκληρης της Κυπριακής Δημοκρατίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, πιστεύοντας ότι το γεγονός αυτό από μόνο του, θωράκιζε την Κύπρο, τώρα, ενταγμένοι στην Ε.Ε., βλέπουμε να κυριαρχεί μια ‘νοοτροπία χαμηλών προσδοκιών’, που δυστυχώς εναρμονίζεται περισσότερο με την κατοχή, παρά με το νέο Ευρωπαϊκό περιβάλλον. Η επιδίωξη για διζωνική, παραμένει δυστυχώς, ακόμα και μετά την ένταξη μας, προμετωπίδα της πολιτικής της πλευράς μας, σε σημείο που μας κάνει να αναρωτιόμαστε: Γιατί ενταχθήκαμε στην Ε.Ε; Μήπως για να πληρώνουμε φόρους; Για να επιβαρυνθούμε για την εξύψωση του βιοτικού επιπέδου των τουρκοκυπρίων (να τους συντηρούμε οικονομικά, για να μπορούν πιο άνετα να μας βγάλουν τα μάτια); Ή για να εξευτελιζόμαστε από τον κάθε άσχετο, ή τουρκόφιλο Ευρωπαίο Πρωθυπουργό (αυτή τη φορά ήταν ο Τσέχος, δεν ξέρουμε ποιος θα είναι ο επόμενος), που θα μας λέει κατάμουτρα ότι «η διένεξη στην Κύπρο οφείλεται στα ψυχολογικά μας, θα αναφέρεται σε ‘σύνορα’, και σε ‘Κυπριακή Δημοκρατία της Νότιας Κύπρου’; Γιατί όμως αναζητούμε ευθύνες στους ξένους, και μας ενοχλούν οι μηχανισμοί που προωθεί η Ε.Ε., για την αναβάθμιση του ψευδοκράτους, όταν η Κυπριακή Δημοκρατία, κράτος-μέλος της Ε.Ε., υπό κατοχή, δεν προσπαθεί καν, να θέσει τέρμα στα ‘Ευρωπαϊκά ατοπήματα’; Βλέπουμε, ότι τα σωστά που θα έπρεπε να γίνουν, καμία ομοιότητα δεν έχουν με τα απαράδεκτα που βλέπουμε να συμβαίνουν. Εκτός από τους εξευτελισμούς που βιώνουμε συνεχώς με την ουτοπική πολιτική των οδοφραγμάτων, και των εναγκαλισμών με τους εγκάθετους της Τουρκίας στο ψευδοκράτος, υπάρχουν δυστυχώς και τα επί της ουσίας, στις διαπραγματεύσεις. Στις λεγόμενες επιτροπές εργασίας για τη λύση του Κυπριακού, έχουν τοποθετηθεί οι κατ’ εξοχήν εκπρόσωποι της πλατφόρμας του ‘ΝΑΙ’. Συνεπώς, μάταια, και μάλλον κωμικοτραγική, η προσπάθεια που κάνει η κυβέρνηση Χριστόφια, για να μας πείσει ότι δεν δέχεται την συζήτηση του σχεδίου Ανάν. Το τελικό συμπέρασμα που εξάγεται, είναι ότι πρέπει να φυλαγόμαστε από «το νέο άνεμο που φύσηξε στο Κυπριακό». Ναι, η ‘χημεία’ μεταξύ Χριστόφια-Ταλάτ, αν τελικά είναι πραγματική, μπορεί να καταφέρει αυτό που ήταν ακατόρθωτο για 34 χρόνια. Τη λύση του Κυπριακού. Ποια λύση όμως; Θα πρέπει όλοι, να διερωτηθούν. Εμείς οι ‘κινδυνολόγοι’, με τα δεδομένα που έχουμε μπροστά μας, δεν βλέπουμε τίποτε άλλο από μια νέα μεγάλη ευκαιρία για ξεπούλημα στο Κυπριακό. Γι αυτό, οι πατριώτες αυτού του τόπου, οφείλουν να λύσουν τα οποιαδήποτε δεσμά που έχουν με τα παραδομένα στη ‘Διζωνική παραφροσύνη κόμματα’, και να σκεφτούν την πατρίδα, πριν αυτή ξεπουληθεί στον βωμό των ξένων συμφερόντων. Ο αγώνας που ξεκινήσαμε με το περήφανο ‘ΟΧΙ’ το 2004, συνεχίζεται.

Πανίκος Ελευθερίου

Άσσια – Κατεχόμενη Αμμόχωστος, Κύπρος (1.5.2008)