Χειροβομβίδες, πολεμικά όπλα, καταιγισμός από σφαίρες, δεν δομούν το "κοινό έγκλημα" αλλά πολεμική ενέργεια.

Ζούμε μία νεοοθωμανική κατοχή όπου αναμένουμε τον Βεληγκέκα να μπει στο σπίτι μας. παρακαλάμε τον Βεζύρη για έλεος και ζητούμε συγχωροχάρτι από τον δεσπότη που συνεργάζεται με τον Βεζύρη για να μας γλιτώσει από τον “μπαμπούλα”.

Δεν είναι ούτε “αυξημένη εγκληματικότητα”, ούτε “οικονομική κρίση”. Όταν επιτίθεσαι αδιακρίτως ενάντια όποιου δεις μπροστά σου, όταν σκοτώνεις χωρίς έλεος άνδρες, γυναίκες και παιδιά δεν είναι τα “ευρώ” ούτε η “ιδεολογία” ο λόγος.

Είναι δείγμα απύθμενου μίσους γενικώς για το μέρος που βρίσκεσαι, που να σε κάνει να θεωρείς τους πάντες εχθρούς σου. Γιατί δεν δολοφονήθηκε ΟΥΔΕΙΣ στην Εκάλη ή την Πολιτεία, αλλά σε λαϊκές συνοικίες και χωριά. Στα Πατήσια, τον Βύρωνα, την Άρτα, την Βοιωτία.

Ο εσωτερικός εχθρός δεν είναι πλέον ανέκδοτο αλλά πραγματικότητα.

Το “Ελληνικό” κράτος για άλλη μια φορά αφήνει τους πολίτες έρμαιο των διαθέσεων του κάθε νομάδα γενοκτόνου που βρέθηκε εδώ έχοντας ακριβώς αυτά τα ελεεινά νομαδικά ένστικτα. Τα ένστικτα που γέννησαν Ταμερλάνους, Αττίλες και Κεμάληδες. Όπως ακριβώς άφησε έρμαια τους Ποντίους, τους Ίωνες και αφήνει τους Πομάκους.

Η άλλη όψη του κράτους, τα ΜΜ”Ε”, δίνουν τροφή σε αυτά τα ένστικτα γιατί απλούστατα από εκεί εκπορεύεται ο εύκολος πλουτισμός και το άφθονο μαύρο χρήμα। Μην ξεχνάμε ότι ο εσωτερικός τρόμος είναι το ζητούμενο κάθε εξουσίας.

συνέχεια εδώ