Ο ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ, Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΕΘΝΟΣ

Είναι να απορεί τελικά κανείς για τον ακριβή και ουσιαστικό ρόλο του μακαριότατου Αρχιεπισκόπου Αθηνών Ιερωνύμου. Και ακόμη περισσότερο για τις προθέσεις του εκκλησιαστικού ανδρός. Και πρέπει να πω πως θα προτιμούσα να επιτύχει στο υπέρ Χριστού και Ελλάδος έργο του, αφού τυγχάνει συμπατριώτης μου όντας Θηβαίος. Και κυρίως στο έργο που αφορά την συνέχιση της προσφοράς στην Πατρίδα από υπέροχους Έλληνες Ιεράρχες, αφού αυτό είναι που εξετάζουμε εμείς. Κάτι που δεν βλέπω να πραγματοποιείται σ’ αυτήν την περίπτωση.

Βέβαια η εικόνα που έχει διαμορφωθεί από τα πρώτα βήματά του στην Αρχιεπισκοπή υπήρξε εξόχως αρνητική. Και φυσικά το μέτρο σύγκρισης υπήρξε εξ αρχής ιδιαιτέρως βαρύ, αφού τούτο για μένα προσωπικά αντικατοπτρίζεται στην σεπτή εικόνα του μακαριστού Πατριώτη Εθνάρχη Αρχιεπισκόπου Χριστοδούλου που η σπουδαία του παρουσία θεμελιώθηκε από την υπηρέτηση του κατά Θεόν καθήκοντος και την εξυπηρέτηση του εθνικού συμφέροντος. Το δε εθνικό συμφέρον, η παραμονή δηλαδή της Ελλάδος σε χέρια Ελλήνων, ουδέποτε είχε θυσιαστεί δήθεν στον βωμό της Πίστεως....

συνέχεια εδώ