
Το παρόν άρθρο δημοσιευθέν στην εφημερίδα "ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΩΡΑ" στο φύλλο της 29/10/2011
Κάθε φορά που στέκομαι αντιμέτωπος με μία κόλλα χαρτί με σκοπό να γράψω κάτι για το έπος του 1940,δύο έννοιες κατακλύζουν το μυαλό μου,αφ΄ενός ο μέγας ηρωισμός μα αφ΄ετέρου η αχαριστία αυτού του λαού για τα άξια παιδιά του.
Τα προηγούμενα δύο χρόνια δέ, είχα κάνει μία αναφορά στο θέμα των στρατιωτικών νεκροταφείων - φαντασμάτων για τους ήρωες μας της Αλβανίας και του έπους του 1940.
Δυστυχώς πέρα απο κενές υποσχέσεις ενοχής και ψεύτικες επιτιμήσεις για το ενδιαφέρον μου σχετικά,ένας ακόμη χρόνος φτάνει απο την ημερομηνία του "ΟΧΙ" και της 28ης του Οκτώβρη του 1940 χωρίς να έχει γίνει κάτι το ουσιαστικό πάνω σε αυτό το ζήτημα,ένα μόνο θα είπω πως κοινωνία η οποία δεν νοιάζεται για τους νεκρούς της και πόσο μάλλον για τους ήρωες της,είναι σαφές πως δεν νοιάζεται και για τους ζωντανούς της και πως βρίσκεται σε αξιακή παρακμή...Για περισσότερα εδώ

RSS Feed
Twitter
Facebook
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου