Για τη σκέψη του Ιούλιου Έβολα




Ο Ιούλιος Έβολα στο έργο του Εξέγερση κατά του νεωτερικού κόσμου υποστήριζε ότι οι δύο τελευταίες χιλιετίες ήταν μια διαδικασία πτώσης και παρακμής για την Ευρώπη. Η διαδικασία αυτή επιταχύνθηκε με την Αναγέννηση και ιδιαίτερα με τη Γαλλική Επανάσταση. Για να βγει από αυτόν τον μαρασμό η Ευρώπη, θα έπρεπε να ανακτήσει την "πνευματική της στιβαρότητα" και να επιστρέψει σε μια ιεραρχική, οργανική πολιτική τάξη.[..]

[...]Ο Evola αισθανόταν πιο κοντά στον γερμανικό Εθνικοσοσιαλισμό παρά στον ιταλικό Φασισμό, ο οποίος κατά τη γνώμη του δεν είχε κατορθώσει να μετατρέψει σε πράξη τις ιδέες του. Αντισημίτης εκ πεποιθήσεως,προσπάθησε να διαδώσει τις ιδέες του στην Εθνικοσοσιαλιστική Γερμανία με τη βοήθεια του Alfred Rosenberg. Ωστόσο επειδή διατύπωνε πάντα τις ιδέες του στη γλώσσα της πολιτισμικής ανθρωπολογίας και όχι στη γλώσσα του βιολογικού φυλετισμού, οι επίσημοι θεματοφύλακες της Εθνικοσοσιαλιστικής ιδεολογίας αντέδρασαν στα σχέδιά του να δημοσιεύσει έργα του στη Γερμανία, μολονότι είχε την προσωπική υποστήριξη του Μουσολίνι. Μετά τον πόλεμο, ο Evola υπήρξε πηγή έμπνευσης για πολλούς νέους διανοητές και ακτιβιστές. Αυτοί συγκεντρώνονταν στο διαμέρισμά του στην οδό Βιτόριο Εμανουέλε στη Ρώμη, για να ακούσουν τους στοχασμούς του γύρω από την ινδική μυθολογία και τις βόρειες νορδικές φυλές.[...]

[...]Η διαρκέστερη συνεισφορά του Evola στη νέα δεξιά σκέψη ήταν η επικέντρωσή του στο παγανιστικό και αρχαϊκό στοιχείο, η εμφατική ευρωπαϊκή προοπτική του στις ιεραρχικές, οργανικές κοινότητες.  Από την ιδεολογική του σκοπιά, ο εθνικισμός (και το έθνος - κράτος) αποτελούσε αναπόσπαστο στοιχείο του νεωτερικού κόσμου και έπρεπε να απορριφθεί.Αν η Ευρώπη ήθελε να ξαναβρεί τις πηγές της "πνευματικής της στιβαρότητας", όφειλε αντιθέτως να επιστρέψει σε προνεωτεριστικές μορφές πολιτικών κοινοτήτων, όπως οι αυτοκρατορίες.[...] 

Αποσπάσματα από το βιβλίο του Jan-Werner Müller "A Dangerous Mind: Carl Schmitt in Post-War European Thought'' 


thulebooks.gr

0 σχόλια :

Δημοσίευση σχολίου