Το ΑΚΕΛ καταθέτει επιτέλους στεφάνι στην ΕΟΚΑ

Λάμπρος Γ. Καούλλας http://www.noitikiantistasis.com/

Στις 3 Μαρτίου 1957 σκοτώθηκε ο Υπαρχηγός της ΕΟΚΑ, ο μεγάλος μας ήρωας Γρηγόρης Αυξεντίου. Το μνημόσυνο γίνεται, όπως κάθε χρόνο, στο κρυσφύγετο όπου άφησε την τελευταία του πνοή, πυρπολημένος από τους Άγγλους αποικιοκράτες ο Σταυραετός του Μαχαιρά. Το φετινό μνημόσυνο, που έγινε την Κυριακή 2 Μαρτίου 2008, σημαδεύτηκε ανεξίτηλα από μια συμβολική πράξη: Την κατάθεση στεφάνου και την απόδοση τιμών από τον νέο Πρόεδρο της Δημοκρατίας, τον Δημήτρη Χριστόφια.
Ο Δημήτρης Χριστόφιας είναι ο Γενικός Γραμματέας του ΑΚΕΛ. Θεωρούμε πως η απόδοση τιμών προς τον αγώνα της ΕΟΚΑ από τον εκάστοτε Πρόεδρο της Δημοκρατίας είναι μια πράξη αναμφισβήτητα δεδομένη, επιβεβλημένη και θεωρείται αυτονόητη. Θεωρούμε όμως πως η απόδοση τιμών προς τον αγώνα της ΕΟΚΑ από το ΑΚΕΛ, μέσω του Γενικού του Γραμματέα (ο οποίος τυγχάνει να είναι Πρόεδρος της Δημοκρατίας), αποτελεί και πρακτική πλέον αναγνώριση από το κομμουνιστικό κόμμα της σπουδαιότητας, της σημασίας και του μεγαλείου του εθνικοαπελευθερωτικού αντιιμπεριαλιστικού αγώνα της ΕΟΚΑ για «ΕΝΩΣΗ» της Κύπρου με την Ελλάδα. Ο νέος Πρόεδρος έχει δεσμευτεί πολλές φορές πριν την εκλογή του ότι θα τιμά τον αγώνα της ΕΟΚΑ και ότι θα υπερασπιστεί τον ελληνικό πολιτισμό της Κύπρου. Υπενθυμίζουμε ότι στην Διακαναλική συζήτηση με τον Γιαννάκη Κασουλίδη στις 21 Φεβρουαρίου 2008 δήλωσε και τα εξής: «τον αγώνα της ΕΟΚΑ θα συνεχίσουμε να τον τιμούμε πάντοτε. Και τους ανθρώπους οι οποίοι έδωσαν την ζωή τους. Είναι ήρωες αυτοί οι άνθρωποι οι οποίοι έδωσαν την ζωή τους για την απελευθέρωση της Κύπρου. Ούτε συζήτηση να μην τιμάται ο αγώνας της ΕΟΚΑ […] Θα τιμήσουμε την ιστορία μας. Και εμείς ενωτικοί ήμασταν το 1955 - 59, να μην τα ξεχνάμε αυτά τα πράγματα, κακά τα ψέματα, ολόκληρος ο κυπριακός λαός αγωνιζόταν για την Ένωση». Αυτή είναι μια ορθή πράξη προς αυτή την κατεύθυνση.
Όπως όλοι γνωρίζουν, το ΑΚΕΛ τάχθηκε σθεναρά κατά του αγώνα της ΕΟΚΑ το 1955-59, αποκαλώντας τους αγωνιστές «βαρελότους» και «ψευτοδιγενήδες» και τον υπέσκαπτε καθ’ όλη την διάρκειά του. Ίσως αυτός να είναι άλλωστε ένας από τους λόγους που το ΑΚΕΛ το επανανομιμοποίησαν οι Άγγλοι μετά το πέρας του αγώνα, πίσω από την πλάτη και σε αντίθεση με τις αντικομμουνιστικές επιθυμίες Ελλάδας και Τουρκίας.
Η εκδήλωση αμαυρώθηκε όταν ομάδα νεαρών φώναξε συνθήματα κατά του Χριστόφια την ώρα που κατέθετε στεφάνι, θέλωντας έτσι να κακίσει την διαχρονική στάση του ΑΚΕΛ απέναντι στον αγώνα (σ.σ. για χάριν αντικειμενικότητας, πρέπει να αναφέρουμε πως έχουμε κάποιες πληροφορίες πως τα ΜΜΕ διέσπειραν και ψεύδη για τα γεγονότα, ενώ οι ίδιες πληροφορίες αναφέρουν πως υπήρξε και εκφοβισμός προς τους νεαρούς μαθητές από άνδρες της Ασφάλειας του Προέδρου. Αναμένουμε δημόσια επαλήθευση των πιο πάνω).
Δικηγόροι και υπερασπιστές του ΑΚΕΛ και του Δημήτρη Χριστόφια δεν ήμασταν ποτέ και ούτε φυσικά σκοπεύουμε να γίνουμε τώρα. Άλλωστε η κριτική που του ασκήσαμε, του ασκούμε και θα του ασκούμε ήταν και θα συνεχίσει να είναι οξύτατη, και πάντοτε θεμελιωμένη με στοιχεία και επιχειρήματα. Πρέπει όμως να είμαστε δίκαιοι, και όχι δίκαιοι μόνο εκεί που μας συμφέρει. Εμείς θεωρούμε πως η πράξη αυτή των νεαρών, να γιουχαίσουν δηλαδή τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας την ώρα που καταθέτει στεφάνι στο κρυσφήγετο του ήρωα Γρηγόρη Αυξεντίου, ήταν ανεπίτρεπτη. Μαζί με τους νεαρούς φώναξαν αυθόρμητα και άλλοι παρόντες, δηλώνοντας έτσι την απαρέσκεια τους για την παρουσία του ΑΚΕΛ. Καταδικάζουμε απερίφραστα τις ενέργιες αυτές, όσο αυθόρμητες και εν πολλοίς δικαιολογημένες και αν είναι, γιατί αφ’ ενός δείχνουν ασέβεια προς τον θεσμό του δημοκρατικά εκλελεγμένου Προέδρου, αφ’ ετέρου γιατί αποκαλύπτουν την ανεπάρκεια των φωνασκούντων να αντιληφθούν την διαχρονική σημασία της πράξης αυτής του Δημήτρη Χριστόφια.
Και είναι απλούστατο: Τι σημαίνει όταν ο Δημήτρης Χριστόφιας του ΑΚΕΛ καταθέτει στεφάνι στο μνημείο του Υπαρχηγού της ΕΟΚΑ; Σημαίνει, όπως προαναφέραμε, έμπρακτη αναγνώριση της σπουδαιότητας, της σημασίας και του μεγαλείου του αγώνα. Σημαίνει ότι υπάρχει έμμεση παραδοχή, έστω και μετά από μισό αιώνα, εκ μέρους του ΑΚΕΛ, της ανεπίτρεπτης στάσης του κατά του αγώνα. Ίσως να γίνεται για σκοπούς εγχώριας κατανάλωση. Δεν αντιλέγω. Όμως το θετικό είναι πως η πράξη αυτή του Δημήτρη Χριστόφια βάζει ένα λιθαράκι προς την εθνική συμφιλίωση που τόσο χρειάζεται ο τόπος. Το ΑΚΕΛ ήταν η μόνη κοινοβουλευτική δύναμη που διαχρονικά διαφωνεί με τον αγώνα της ΕΟΚΑ. Τώρα, έρχεται και αυτό, μαζί με την ΕΔΕΚ, το ΔΗΚΟ, το ΕΥΡΩΚΟ, τον ΔΗΣΥ και τους Οικολόγους, να τιμήσει και να σεβαστεί τους αγωνιστές που πέθαναν για την ελευθερία του Κυπριακού Ελληνισμού. Αν δεν ερχόταν ο Δημήτρης Χριστόφιας να καταθέσει στεφάνι, δεν θα ήταν χειρότερα; Δεν θα τον θεωρούσαν, αυτοί που τον γιουχάισαν, ακόμη μεγαλύτερο «προδότη»; Δεν θα βοηθούσε στην εμβάθυνση του μίσους και του διχασμού στην ελληνοκυπριακή κοινωνία;
Και το σημαντικότερο: Με τι μούτρα πλέον ορισμένοι φανατικοί «αριστεροί» θα καίνε ελληνικές σημαίες, θα κυματίζουν τουρκικά λάβαρα του ψευδοκράτους, θα κατασυκοφαντούν την ΕΟΚΑ και θα φωνάζουν «γαμώ το έθνος σας», όταν ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας που ανήκει στο κόμμα τους τιμά με τον πιο επίσημο τρόπο τον κορυφαίο αγώνα του κυπριακού Ελληνισμού; Διαβάστε απόψεις και αντιδράσεις για την παρουσία Χριστόφια στο μνημόσυνο του Γρηγόρη Αυξεντίου από το noitikiantistasis