….Μεσ’ στο σκοτάδι που πέφτει ακούγονται αδιάκοπα μονολεκτικές διαταγές. Κανένας δεν κοιμάται. Όλοι προετοιμάζονται για την ημέρα που έρχεται. Και μόλις χαράζει η 29η Αυγούστου, οι τούρκοι βλέπουν απορημένοι να ξεχύνονται τα αποδεκατισμένα Τάγματα για να καταλάβουν τους Ντουά- Τεπέ. Τίποτα δεν μπορεί να σταματήσει αυτούς τους στρατιώτες που φτάνουν 600 μέτρα νότια από την κορυφή αυτών των λόφων. Εκεί τα πυκνά πυρά τους καθηλώνουν. Έπειτα όσοι τελικά επέζησαν δεν θυμούνται πόσες φορές ανέβηκαν και κατέβηκαν σ’ αυτές τις θέσεις. Όσο περνάει η ώρα, τόσες περισσότερες μονάδες δίνουν το αίμα τους για να σταματήσουν την προέλαση του εχθρού. Η διαταγή είναι απλήׂ «ο εχθρός δεν πρέπει να περάσει ׂ αμυνθήτε μέχρις εσχάτων». Οι τούρκοι ανατρέπονται, ανατρέπουν, ανατρέπονται. Η ώρα περνά. Η γη δέχεται όλο και περισσότερο αίμα. Στις 20.45 η Στρατιά είναι πια ασφαλής. Τώρα «μπορείτε να απαγκιστρωθήτε..». Πέφτει το σκοτάδι. Κανένας δεν εγκαταλείπει τη θέση του. Όλοι είναι αποφασισμένοι να φύγουν με τους νεκρούς και τους τραυματίες τους. Ο εχθρός δεν πέρασε. Δεν μπορούσε να περάσει. Εκεί, στο Σαγγάριο πολεμούσε ένας λαός, που τότε ακόμα είχε τη θέληση να νικήσει…
συνέχεια εδώ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου