Με το παρόν σημείωμα θέλω να εισάγω ένα διαφορετικό προβληματισμό επάνω σε ένα ζήτημα που αφενός μεν συνεχίζει την επιχειρηματολογία της αδιάσπαστης συνέχειας του Ελληνικού Έθνους και αφετέρου διαλύει την νεφελώδη και ανύπαρκτη αντίδραση μιας «παλαιάς» Ελλάδος απέναντι σε μια «νέα» Ελλάδα. Να φανούν κοινές συνήθειες, επικλήσεις και στάσεις ζωής από την μια πλευρά και από την άλλη να αντιμετωπιστεί μια ακόμη εστία που χρησιμοποιούν εναντίον μας οι εχθροί της Ανώτερης Φυλής των Ελλήνων. Και το ζήτημα αυτό έχει να κάνει με την Θρησκεία και την αέναη Πίστη των Ελλήνων σε μια ανώτατη μορφή πέρα από τα γήινα πράγματα και την ανθρώπινη υπόσταση που αποτελεί την γενεσιουργό αιτία και την πηγή στην οποία οφείλεται η δημιουργία του κόσμου μας και επομένως η χωριστή θέση που καταλαμβάνει σ’ αυτή την δημιουργία κάθε Έθνος....
συνέχεια εδώ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου