Ἀληθινὴ Ἱστορία
Ἕνα κουβάρι σύννεφα ἡ Ἠλέκτρα αὺτὲς τὶς μέρες. Μπαινοβγαίνει στὸ σπίτι ἀμίλητη. Δὲν ξέρει τὶ νὰ ὑποθέσει ἡ μάνα της : «Τὶ κακὸ μᾶς βρῆκε, πάνω ποὺ εἴπαμε δόξα τῷ Θεῷ ! Τὶ ἔπαθε αὐτὸ τὸ παιδί ;».
Ἦταν τὸσο χαρούμενη ὅταν ἐπιλέχθηκε ἀνάμεσα στὰ ἑκατὸ παιδιὰ ποὺ θὰ πᾶνε μὲ ὑποτροφία νὰ σπουδάσουν στὴν Ἑλλάδα ! Φοιτήτρια τῆς Φαρμακευτικῆς στὴν Ἀθήνα ! Μὰ ὅσο πλησιάζει ὁ καιρὸς τῆς ἀναχώρησης ἡ συννεφιὰ στὸ πρόσωπο τῆς Ἠλέκτρας πυκνώνει. Χάνεται γιὰ ὧρες πάνω στὸ ξωκκλήσι τῆς Ζωοδόχου Πηγῆς. Κι’ ἐκεῖ γυρνᾶ σὰν χαμένη μὲς στὰ ἐρείπια. Οὔτε σκεπή, οὔτε παράθυρα ἀπέμειναν. Ἡ Ἠλέκτρα δὲν ξέρει νὰ προσεύχεται καλὰ -καλά. Μόλις τὴν βάπτισε ὁ παπα - Μιχάλης, ὅπως καὶ τ’ ἄλλα παιδιὰ ποὺ ἦταν τόσα χρόνια ἀβάπτιστα. Μὰ ἐκεῖ, στὴν ἐρειπωμένη ἐκκλησιά, νιώθει πὼς ἡ θολή, γδαρμένη εἰκόνα τοῦ τοίχου τὴν ἀκούει.
Φοιτήτρια στὴν Ἑλλάδα ! Ὄνειρο ποὺ δὲν τολμοῦσε οὔτε νὰ τὸ φανταστεῖ στὰ δύσκολα τὰ...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου