Κατοχικός εμφύλιος και σταλινισμός

Όλοι όσοι ασχολούμαστε με τα γεγονότα στην Ελλάδα του 1941-44, έχουμε παρατηρήσει ότι τότε είχαν διαμορφωθεί δύο στρατόπεδα μεταξύ των Ελλήνων, το κομμουνιστικό και το αντικομμουνιστικό. Το κυριότερο χαρακτηριστικό τους ήταν ότι ήταν εξαιρετικά ανόμοια μεταξύ τους.

 
 Από την μία πλευρά λοιπόν ήταν το ΚΚΕ και το πλήρης ελεγχόμενο απ'αυτό ΕΑΜ και ο στρατός του ο ΕΛΑΣ. Παράλληλα υπήρχαν και άλλες οργανώσεις παρακλάδια του ΕΑΜ/ΕΛΑΣ με συγκεκριμένες αρμοδιότητες. Π.χ η νεολαιίστικη οργάνωση ΕΠΟΝ, η ΟΠΛΑ (για την "βρώμικη δουλειά", κυρίως στα αστικά κέντρα), η ΕΤΑ (για την τροφοδοσία του ΕΛΑΣ), η Εθνική Πολιτοφυλακή (σε ρόλο αστυνομίας), το ΕΕΑΜ στα συνδικαλιστικά κ.ο.κ
 Αργότερα, τον Μάρτιο του 1944 ιδρύθηκε και η ΠΕΕΑ, η λεγόμενη κυβέρνηση του βουνού, η οποία επίσης ήταν υπό τον έλεγχο του ΕΑΜ, δηλαδή του ΚΚΕ.

 Όλο το παραπάνω πλέγμα οργανώσεων δρούσε ουσιαστικά σαν ένα σώμα, πράγμα λογικό αφού ήταν υπό την ολοκληρωτική καθοδήγηση και τον έλεγχο του μονολιθικού σταλινικού ΚΚΕ. Μπορεί να υπήρχαν -όπως είναι απολύτως φυσιολογικό- κατά καιρούς διαφωνίες και διαφορετικές προσεγγίσεις σε κάποια ζητήματα, αλλά ο κανόνας ήταν ότι όλοι ήταν προσηλωμένοι, ενσυνείδητα ή μη, στον αγώνα του ΚΚΕ για την κατάληψη της εξουσίας.
 Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι ήταν όλοι τους κομμουνιστές. Απλά, θέλοντας και μη, ταυτίζονταν στην πράξη με τις επιδιώξεις του ΚΚΕ διότι ακόμα και να ήθελαν να κάνουν αλλιώς, δεν μπορούσαν.
 Το ΚΚΕ, μέσω του ΕΛΑΣ και των εαμικών οργανώσεων που αναφέρθηκαν παραπάνω, ασκούσε ντε φάκτο εξουσία στο κομμάτι της ορεινής Έλλαδας που ήλεγχε. Και όταν ασκούν οι σταλινικοί εξουσία, ειδικά εν μέσω μιας πολύ σκληρής περιόδου όπως ήταν η Κατοχή, τότε τα περιθώρια ενοχλητικών -γι'αυτούς- παρεκκλίσεων είναι μηδαμινά.
 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου