Η αρχή της εθνικής αντίστασης σε Αργολίδα-Κορινθία

Μετά την κατάρρευση του μετώπου το 1941 και την έναρξη της κατοχικής περιόδου, η Χωροφυλακή παρέμεινε στις θέσεις της όπως συνέβη και στις υπόλοιπες περιοχές της Πελοποννήσου. Οι άντρες της Χωροφυλακής δεν παρέμειναν όμως  αδρανείς. Η πρώτη προσπάθεια ήταν μέσω της μυστικής οργάνωσης "Ερμής" που αναλωνόταν κυρίως στην κατασκοπία, στην διοχέτευση πληροφοριών προς τους Συμμάχους και στην φυγάδευση Άγγλων και Ελλήνων αξιωματικών στην Μέση Ανατολή. Πέραν των χωροφυλάκων, σε αυτή την οργάνωση συμμετείχαν και αξιωματικοί του ελληνικού στρατού.
 Οι Ιταλοί, υπό την κατοχή των οποίων βρισκόταν κατά κανόνα η Πελοπόννησος ως την συνθηκολόγησή τους τον Σεπτέμβριο τον 1943, ήταν εξαιρετικά καχύποπτοι απέναντι στην Χωροφυλακή. Χωροφύλακες εξευτελίζονταν απ'τους Ιταλούς (που φυσικά έφεραν βαρέως την ήττα τους απ'τους Έλληνες στα βουνά της Ηπείρου) συλλαμβάνονταν και φυλακίζονταν με την κατηγορία της φυγαδεύσεως Άγγλων ενώ άλλοι εκτελέστηκαν (π.χ. ανθυπασπιστής Γαντές, υπενωμοτάρχες Πετρόπουλος και Λαμπρόπουλος κτλ). Το ίδιο συνέβαινε και με αξιωματικούς του στρατού (π.χ.Ταρσούλης και Παπαγεωργίου που στάλθηκαν ως όμηροι στην Ιταλία).

 Η επιλογή του αντάρτικου αγώνα ήταν λοιπόν μονόδρομος για πολλούς αξιωματικούς και χωροφύλακες. Ο πρώτος διδάξας ήταν ο ενωμοτάρχης Κουβελάκης, διοικητής του σταθμού Χωροφυλακής στις Λίμνες Άργους. Μόλις μπήκε στο στόχαστρο των Ιταλών με την κατηγορία ότι έκρυβε Άγγλους, έκαψε τον σταθμό του και βγήκε στο βουνό απ'τις 17/08/1941 επικεφαλής μιας ολιγομελούς ομάδας.

 Η συνέχεια εδώ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου