“Προσεχώς σαράντα Ελληνίδες” (“скоро четиридесет гръцки жени”)


Χθες είχα πάρει άδεια από τη δουλειά μου και πήγα το αυτοκίνητό μου στο συνεργείο για το τακτικό σέρβις. Είχα να πάω περίπου ενάμισι χρόνο, από όταν χρειάστηκα μια μικροεπισκευή.

Έμεινα εμβρόντητος όταν στο συνεργείο -εξουσιοδοτημένο παρακαλώ, και μάλιστα αρκετά δημοφιλούς στην Ελλάδα μάρκας- είδα, από τους τέσσερις μηχανικούς που είχε τότε, να έχει μείνει μόνο ένας! Οι υπόλοιποι είχαν στο μεταξύ απολυθεί. Κι αυτός ο ένας, ετοιμάζεται να φύγει οικειοθελώς τον άλλο μήνα -έχει μάλιστα ενημερώσει σχετικά τους εργοδότες του.


Η έκπληξή μου έγινε ακόμα μεγαλύτερη όταν μου είπε πού θα πάει. Για να φεύγει οικειοθελώς, αυτό που λογικά περίμενα να ακούσω ήταν ότι θα ανοίξει δικό του, μη εξουσιοδοτημένο, συνεργείο. Κι όμως, όχι. Φεύγει για τη… Ρουμανία! Όταν συνήλθα κάπως από την έκπληξη και κατάφερα να ρωτήσω πώς και γιατί, η απάντησή του ήταν αφοπλιστική: “Δεκαπέντε χρόνια προϋπηρεσία, και ο μισθός μου έπεσε (σ.σ. του τον περιέκοψαν, εννοεί) στα 850 ευρώ. Μένω στο νοίκι, έχω τρία παιδιά και η γυναίκα μου δεν δουλεύει. Σε λίγο οι μισθοί εδώ θα είναι ίδιοι με εκεί. Ας πάω τώρα λοιπόν, που προλαβαίνω. Εκεί τουλάχιστον θα έχουμε ένα σπίτι για να μείνουμε και γνωριμίες για να μπορέσουμε να ξεκινήσουμε κάτι δικό μας.”

Η συνέχεια ΕΔΩ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου