Η Σαμαρίνα, όπως όλα τα βλαχοχώρια της Πίνδου, έχει να παρουσιάσει αξιόλογη προσφορά στους Εθνικοαπελευθερωτικούς αγώνες των Ελλήνων.
Οι ορεσίβιοι και ανυπότακτοι Ελληνόβλαχοι, με υψηλή εθνική συνείδηση και ηρωική ψυχοσύνθεση, απετέλεσαν την αιχμή του δόρατος στον αγώνα των Ελλήνων κατά των Τούρκων, στη Μακεδονία και τη Θεσσαλία.
Η Σαμαρίνα, ήταν στα χρόνια της Τουρκοκρατίας καταφύγιο και ορμητήριο αρματολών και κλεφτών ενάντια στον κατακτητή και έχει αναδείξει ηρωικές μορφές, που έδωσαν τη ζωή τους για την ελευθερία.
Στα 1826 οι Σαμαριναίοι μετέχουν στην αθάνατη φρουρά των Μακεδόνων, που πολέμησαν στην πολιορκία του Μεσολογγίου. Η ομάδα των Σαμαριναίων αποτελούνταν από 120 μαχητές, με αρχηγό τον Μίχο Φλώρο και πολέμησαν στην «Ντάπια» του Στρατηγού Μάκρη.
Μερικά από τα ονόματα των μαχητών, που διέσωσε η παράδοση ήταν του Μάκρη, Μανάκα, Αβραμούλη, Συράκου, Μ. Μπούσια, Γκιολδάρη, Τζίμου.
Από αυτούς, κατά την έξοδο της φρουράς διεσώθησαν μόνο 33, ενώ οι υπόλοιποι Φλώρος, Μακρής, Αβραμούλης κλπ. έπεσαν ηρωικά στο Μεσολόγγι.
Η λαϊκή μούσα της Σαμαρίνας ύμνησε τον ηρωικό θάνατο των παλικαριών της με το τραγούδι
«Παιδιά της Σαμαρίνας».
Εσείς παιδιά κλεφτόπουλα,
παιδιά της Σαμαρίνας,
μωρέ παιδιά καημένα
παιδιά της Σαμαρίνας
κι ας είστε λερωμένα.
Σαν πάτε πάνω στα βουνά
ψηλά στη Σαμαρίνα
μωρέ παιδιά καημένα
ψηλά στη Σαμαρίνα
κι ας είστε λερωμένα.
Τουφέκια να μην ρίξετε
τραγούδια να μην πείτε
μωρέ παιδιά καημένα
τραγούδια να μην πείτε
κι ας είστε λερωμένα.
Και αν σας ρωτήσει η μάνα μου
κι η δόλια η αδερφή μου
μωρέ παιδιά καημένα
κι η δόλια η αδερφή μου
και ας είστε λερωμένα
Μην πείτε πως σκοτώθηκα
πως είμαι σκοτωμένος
μωρέ παιδιά καημένα
πως είμαι σκοτωμένος
και ας είστε λερωμένα.
Να πείτε πως παντρεύτηκα
πήρα καλή γυναίκα
μωρέ παιδιά καημένα
πήρα καλή γυναίκα
κι ας είστε λερωμένα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου