
Η αλλαγή είναι ζήτημα ψυχής: Να προσπαθείς εγκάρδια να κάνεις την καθημερινότητα του άλλου λίγο καλύτερη. Να δίνεις στο διπλανό σου λίγο χώρο στο πακτωμένο από ύλη και δεσμεύσεις παρόν για να ανασάνει, να σέβεσαι ευαισθησίες που τον κάνουν άνθρωπο κι όχι ανδράποδο, να επιτρέπεις στον άλλο, για λίγο έστω, να μη νιώθει υπόλογη μηχανή. Η χώρα είναι οι άνθρωποι. Και το ανησυχητικότερο δείγμα της τελευταίας φάσης της κρίσης είναι η εντεινόμενη έκπτωση των ίδιων των ανθρώπινων συμπεριφορών. Το κούρεμα της ανθρωπιάς. Ιδίως από πλευράς ορισμένων, που διαθέτουν εξουσία. Δηλαδή, των «πιστωτών» της ελληνικής καθημερινότητας.
Το κράτος πρωτοστατεί διά των υπαλλήλων. Αντί να βρουν μια νέα, τελική, ηρωική ώθηση και να επιτελούν τα καθήκοντά τους σα να μην υπάρχει αύριο, σε πάμπολλους δημόσιους φορείς οι εργαζόμενοι συχνά δρουν σα να εκδικούνται τον πολίτη. .............. η συνέχεια ΕΔΩ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου