Μάτια ερμητικά σφιχτά

Όταν ήμουν μικρός και μου ερχόταν μια ατυχία έκλεινα σφιχτά τα μάτια και ευχόμουνα μόλις τ’ ανοίξω να έχουν λυθεί όλα ως δια μαγείας. Και ήταν μαγεία. Αυτά τα δύο τρία δευτερόλεπτα με κλειστά τα μάτια ήταν λουσμένα στην ηρεμία και την εσωτερική λευτεριά. Κάτι ας πούμε σαν γιόγκα.
Αυτά όταν ήμουν μικρός. Τώρα, ξέρω πως όταν ανοίξω τα μάτια μου τα προβλήματά μου απλά θα έχουν επιμηκυνθεί, επιβαρυνθεί κατά δύο-τρία δευτερόλεπτα. Αυτό το ενδιάμεσο απειροελάχιστο διάστημα δεν συνεχίζει πλέον να αποτελεί χαλάρωση, μάλλον το αντίθετο

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου