Γέμισε ο τόπος διαπραγματευτές - διεκπεραιωτές των μνημονίων που εξισώνουν το οικονομικό πρόβλημα με το εθνικό συμφέρον. Και από κοντά αυξάνεται ο αριθμός των «προστατών» των λαϊκών δικαίων. Βέβαια το εθνικό συμφέρον και τα λαϊκά δίκαια των αγαπημένων πολιτικών κομμάτων του διεθνιστικού νεοταξισμού δεν ταυτίζονται σκοπίμως όσο μένουν εγκλωβισμένα στο πολιτικό παιχνίδι της παγκοσμιοποίησης.
Είναι γνωστό το παρελκυστικό σύνθημα της αριστεράς που λέει ότι «νόμος είναι το δίκιο του εργάτη». Η εθνικότητα βέβαια του εργάτη είναι στοιχείο άχρηστο για τη δήθεν παράταξη της εργατιάς και της φτωχολογιάς γιατί θέλουν τα αριστερά παιδιά του συστήματος να μας πείσουν ότι όπως το κεφάλαιο έτσι και οι εργάτες δεν έχουν πατρίδα. Η πολυεθνική ωστόσο μορφή του κράτους είναι κοινή επιδίωξη του καπιταλισμού και του μαρξισμού αφού κοινό σημείο συνάντησης των πραιτοριανών του νεοταξισμού είναι τα ξένα εργατικά χέρια και η επιδιωκόμενη πολιτογράφηση των ψευτοελλήνων νεοψηφοφόρων τους.

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου