Νίκος Μαραντζίδης- Στάθης Καλύβας
Αντίθετα απ’ ό,τι πολλοί πιστεύουν, η διάκριση ανάμεσα σε δύο περιόδους, της κατοχής (1941 1944) και του εμφυλίου (1946-1949) είναι βαθύτατα προβληματική. Η πρώτη περίοδος δεν διακρίνεται μόνο για την αντίσταση ενάντια στους κατακτητές αλλά χαρακτηρίζεται και από έναν βαθύτατο και πολύνεκρο εμφύλιο σπαραγμό.
Τα εμπειρικά δεδομένα αναδεικνύουν τόσο την έκταση των εμφυλίων
συγκρούσεων στη διάρκεια της κατοχής όσο και την άμεση σύνδεση τους με
τις μετακατοχικές εξελίξεις. Εκατοντάδες αντιστασιακοί βρήκαν τον θάνατο
από Έλληνες μέλη εξίσου αντιστασιακών οργανώσεων. Πολλοί αντάρτες και
άμαχοι σκοτώθηκαν στις συγκρούσεις ΕΛΑΣ-ΕΔΕΣ το 1943-1944. Σε ορισμένες
περιπτώσεις τα θύματα αυτών των εμφυλίων συγκρούσεων αποτελούν και τη
συντριπτική πλειοψηφία των απωλειών. Από τους 75 νεκρούς της Αθηναϊκής
οργάνωσης ΡΑΝ στο διάστημα 1943-45, οι 73 σκοτώθηκαν από τον ΕΛΑΣ ή
την ΟΠΛΑ στα Δεκεμβριανά. Από τους 36 νεκρούς της ΠΕΑΝ, οι 16 σκοτώθηκαν
τον Δεκέμβρη ’44. Από τους 147 αντάρτες του 6ου Συντάγματος του ΕΛΑΣ
που βρήκαν το θάνατο στη διάρκεια στρατιωτικών επιχειρήσεων, το 54%
σκοτώθηκε στα Δεκεμβριανά, ενώ τουλάχιστον ένα άλλο 25% βρήκε το θάνατο
σε επιχειρήσεις εναντίον των Ταγμάτων Ασφαλείας. Στα αρχεία της 10ης
Μεραρχίας του ΕΛΑΣ αποτυπώνεται συντριπτικά μεγαλύτερος αριθμός νεκρών
Ελλήνων απ’ ότι Γερμανών.
Η συνέχεια εδώ: http://istoriakatoxis.blogspot.gr/2012/10/blog-post.html
Αντίθετα απ’ ό,τι πολλοί πιστεύουν, η διάκριση ανάμεσα σε δύο περιόδους, της κατοχής (1941 1944) και του εμφυλίου (1946-1949) είναι βαθύτατα προβληματική. Η πρώτη περίοδος δεν διακρίνεται μόνο για την αντίσταση ενάντια στους κατακτητές αλλά χαρακτηρίζεται και από έναν βαθύτατο και πολύνεκρο εμφύλιο σπαραγμό.
Η συνέχεια εδώ: http://istoriakatoxis.blogspot.gr/2012/10/blog-post.html
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου