Γράφει ο Νικόλαος Παπαδιονυσίου.
Σπύρος Γραμμένος, Φοίβος Δεληβοριάς, Στάθης Δρογώσης, Γεράσιμος Ευαγγελάτος, Γιώργος Καραδήμος, Θέμης Καραμουρατίδης, Κωστής Μαραβέγιας, Νατάσσα Μποφίλιου, Μανώλης Φάμελλος, Μαριέττα Φαφούτη και Radiosol.
Άπαντες οι προαναφερόμενοι καλλιτέχνες δήλωσαν πριν δυο περίπου μήνες σοκαρισμένοι και συγκλονισμένοι από την στυγνή δολοφονία του ράπερ Παύλου Φύσσα. Μάλιστα ανάφεραν ότι η στενοχώρια τους δεν χωράει λόγια και ότι δεν επιθυμούν να εκμεταλλευτούν ένα τραγικό γεγονός για ανούσια ρητορική. Παρόλα αυτά ξεπερνώντας την στενοχώρια τους δήλωσαν ότι η ουδετερότητα είναι συνενοχή και ότι δεν μπορούν να συζητούν για νεοναζιστικά μορφώματα με κοινοβουλευτικό μανδύα. Και κατόπιν δυο ακόμη σχολίων τελειώνουν με την φράση, οφείλουμε να αντιδράσουμε άμεσα ως πολίτες, όχι ως εκδικητές.
Εμείς από την πλευρά μας οφείλουμε να συμφωνήσουμε απόλυτα μαζί τους σε τρία σημεία.
Πρώτον στην τραγικότητα της δολοφονίας του Παύλου Φύσσα, από έναν ψυχωτικό ανεγκέφαλο που ο διάβολος το έφερε την ημέρα που τραβούσε το δολοφονικό στιλέτο να δηλώνει Χρυσαυγίτης, όπως ακριβώς πριν ενάμιση χρόνο δήλωνε ΚΚΕ. Αυτή λοιπόν η ιδιότητα του αποτέλεσε και την αφορμή, ένα άθλιο και αναίσχυντο πολιτικό σύστημα να εκμεταλλευτεί τον θάνατο ενός νέου ανθρώπου, προβάλλοντας μια μεμονωμένη δολοφονική πράξη, ως συλλογική ευθύνη ενός ιδεολογικού χώρου, για να ξεκινήσει και να υλοποιήσει μια προσχεδιασμένη συνομωσία και διωγμό εις βάρος των ουσιαστικών πολιτικών του αντίπαλων που δεν είναι άλλοι από το Εθνικιστικό Κίνημα.
Δεύτερον στο ότι η ουδετερότητα είναι συνενοχή. Και για μας όχι μόνο συνενοχή, αλλά και σιωπηρή παρότρυνση για την διάπραξη και άλλων εγκλημάτων. Δεν υπάρχει τίποτα τραγικότερο και φρικτό, από το να χάνεται μια ανθρώπινη ζωή. Και πόσο μάλλον όταν το έγκλημα δεν αποτελεί το αποτέλεσμα μιας εξελικτικής διαδικασίας, η οποία προέκυψε υπό το κράτος έντονης συναισθηματικής φόρτισης, λόγω χρονικών συγκυριών και συμπτωματικών γεγονότων, αλλά λόγω προσχεδιασμένης και προμελετημένης βούλησης, υπό το κράτος παντελούς απουσίας συναισθημάτων ως προϊόν απόλυτα συνειδητής δράσης.
Και τρίτον στο ότι οφείλουμε να αντιδράσουμε ως πολίτες, όχι ως εκδικητές.
Εδώ θα συμπληρώναμε, ότι η εκδίκηση ανήκει μόνο στον Θεό, αλλά επί τοις ουρανοίς. Στην Γή υπάρχει ο νόμος και η Πολιτεία, αλλά όταν ο νόμος λειτουργεί κατά περίπτωση και με κύρια παράμετρο την υποστήριξη των συμφερόντων, αυτής ταύτης της Πολιτείας, η οποία με την συνειδητή ολιγωρία, την αδιαφορία και την ανικανότητα της, επέτρεψε να διαπραχθεί μια εγκληματική πράξη, τότε πλέον το ένστικτο της αυτοσυντήρησης προτρέπει για αυτοπροστασία. Αυτή είναι μια υγιής αντίδραση πολιτών και όχι εκδικητών.
Οι εκδικητές υπάρχουν στην φαντασία όλων αυτών που εξίσωσαν το δικαίωμα αυτοπροστασίας με την εκδίκηση.
Αλλά όσον αφορά την άνανδρη και εν ψυχρώ δολοφονία των δυο νέων παιδιών, των δυο Συναγωνιστών μας την Παρασκευή το βράδυ, κανείς από τους προαναφερόμενους «ευαισθητοποιημένους» και «υπέρμαχους» της κοινωνικής δικαιοσύνης καλλιτέχνες δεν προέβη σε καταγγελία και καταδίκη του εγκλήματος.
Γιατί;
Ο Μάνος Καπελώνης και ο Γιώργος Φουντούλης, δεν είχαν τόσο κόκκινο αίμα, όπως ο Παύλος Φύσσας;
Μάνες δεν πόνεσαν για να τους γεννήσουν και αυτούς, όπως και εκείνον;
Ως νέοι άνθρωποι, δεν είχαν και αυτοί όνειρα, σχέδια, επιθυμίες, αισθήσεις και συναισθήματα, όπως ο Παύλος;
Και για τους τρείς δεν βρέθηκε κάποιο ψυχωτικό κτήνος που τους στέρησε, ότι έζησαν, ότι είχαν και ότι επρόκειτο να ζήσουν και να αποκτήσουν;
Συγγενείς και φίλοι δεν έκλαψαν και κλαίνε γι αυτούς ;
Δεν μαυροφόρεσαν τα σπίτια τους, όπως το σπίτι του Παύλου;
Γιατί λοιπόν εσείς όλοι που αναφέρουμε στην αρχή, στην περίπτωση του Γιώργου και του Μάνου, των δυο νεκρών Χρυσαυγιτών, δηλώνετε συνένοχοι με την σιωπηρή σας ουδετερότητα;
Γιατί εδώ δεν αντιδράτε ως πολίτες, ή δεν προτρέπετε τους υπόλοιπους να αντιδράσουν;
Μία είναι η απάντηση. Είστε οι πλέον ασυνείδητοι και χυδαίοι υποκριτές. Μέσω του καλλιτεχνικού σας τάλαντου, έχοντας εξασφαλίσει το ευ ζείν, δράτε ως απλοί παρατηρητές της οικονομικής δυστυχίας και αθλιότητας που η κυβέρνηση των ανθελλήνων έχει καταδικάσει τον Ελληνικό Λαό.
Μέσα από την ευμάρεια και την τρυφηλότητα, απολαμβάνοντας το παντεσπάνι σας, πίσω από την οικονομική ασφάλεια που σας εξασφαλίζει η ιδιότητα σας, μέσω μιας ψευδούς και υποκριτικής ευαισθητοποίησης και συναισθηματισμού προβαίνετε σε κατ επιλογή δηλώσεις, καταγγελίες και κολασμούς, φορώντας το ελευθεριακό και επιλεκτικό κοινωνικό σας προσωπείο.
Εσείς δεν είστε αυτοί που καλούν από τους πρώτους τα έμμισθα και άθλια ΜΜΕ στα διάφορα τηλεοπτικά πάνελ, να σχολιάσετε και να καταδικάσετε γεγονότα και καταστάσεις, αντεστραμμένα και χαλκευμένα σύμφωνα με την εξυπηρέτηση των συμφερόντων των κυβερνητικών πατρώνων τους;
Την καταδίκη και το δικό σας ανάθεμα, δεν χρησιμοποιούν κυρίως; Μέσω της καλλιτεχνικής σας «ευαισθητοποίησης» και της δήθεν άνευ ορίων πνευματικής σας ελευθερίας, δεν μετουσιώνουν σε εγκυρότητα το άκρατο ψεύδος και την συκοφαντία, προβάλλοντας την προσωπική άποψη σας ως κοσμογονικό επιχείρημα;
Αγαπητοί μου, από την στιγμή που δεν καταδικάσατε και δεν καταγγείλατε την δολοφονία των δυο νέων παιδιών, με τον ίδιο τρόπο που, δικαίως, καταδικάσατε και καταγγείλατε την δολοφονία του Παύλου Φύσσα, είστε χυδαίοι, αήθεις και αναίσχυντοι. Δεν λέμε κατάπτυστοι, γιατί ούτε το σάλιο μας δεν αξίζετε. Εσείς είστε στην πραγματικότητα το νεοναζιστικό μόρφωμα, ενδεδυμένο με τον χιτώνα της ευαισθησίας και της ελευθερίας.
Ας μας επιτραπεί να τελειώσουμε μ’ ένα προσωπικό σχόλιο του γράφοντος και ας τον συγχωρήσουν οι αναγνώστες, λόγω της έντονης συναισθηματικής φόρτισης.
Θα αναφέρω κάτι που είχα διαβάσει σ’ ένα Λύκειο, γραμμένο σε ένα πίνακα που υπήρχε αποκλειστικά για να εκφράζουν οι μαθητές τις προσωπικές τους σκέψεις και γενικότερα τις εικαστικές τους ανησυχίες.
«Το καλό μου δόθηκε από τον ουρανό. Το κακό από εμένα τον ίδιο».
Ειλικρινά δεν υπάρχει κάτι που να ταιριάζει περισσότερο στην περίπτωση σας κυρίες Μποφίλιου και Φαφούτη και κύριοι Γραμμένε, Δεληβοριά, Δρογώση, Ευαγγελάτο, Καραδήμο, Καραμουρατίδη, Μαραβέγια, Φάμελλε και όποιοι τέλος πάντων είστε οι Radiosol.
http://ethnikismos.net/
Σπύρος Γραμμένος, Φοίβος Δεληβοριάς, Στάθης Δρογώσης, Γεράσιμος Ευαγγελάτος, Γιώργος Καραδήμος, Θέμης Καραμουρατίδης, Κωστής Μαραβέγιας, Νατάσσα Μποφίλιου, Μανώλης Φάμελλος, Μαριέττα Φαφούτη και Radiosol.
Άπαντες οι προαναφερόμενοι καλλιτέχνες δήλωσαν πριν δυο περίπου μήνες σοκαρισμένοι και συγκλονισμένοι από την στυγνή δολοφονία του ράπερ Παύλου Φύσσα. Μάλιστα ανάφεραν ότι η στενοχώρια τους δεν χωράει λόγια και ότι δεν επιθυμούν να εκμεταλλευτούν ένα τραγικό γεγονός για ανούσια ρητορική. Παρόλα αυτά ξεπερνώντας την στενοχώρια τους δήλωσαν ότι η ουδετερότητα είναι συνενοχή και ότι δεν μπορούν να συζητούν για νεοναζιστικά μορφώματα με κοινοβουλευτικό μανδύα. Και κατόπιν δυο ακόμη σχολίων τελειώνουν με την φράση, οφείλουμε να αντιδράσουμε άμεσα ως πολίτες, όχι ως εκδικητές.
Εμείς από την πλευρά μας οφείλουμε να συμφωνήσουμε απόλυτα μαζί τους σε τρία σημεία.
Πρώτον στην τραγικότητα της δολοφονίας του Παύλου Φύσσα, από έναν ψυχωτικό ανεγκέφαλο που ο διάβολος το έφερε την ημέρα που τραβούσε το δολοφονικό στιλέτο να δηλώνει Χρυσαυγίτης, όπως ακριβώς πριν ενάμιση χρόνο δήλωνε ΚΚΕ. Αυτή λοιπόν η ιδιότητα του αποτέλεσε και την αφορμή, ένα άθλιο και αναίσχυντο πολιτικό σύστημα να εκμεταλλευτεί τον θάνατο ενός νέου ανθρώπου, προβάλλοντας μια μεμονωμένη δολοφονική πράξη, ως συλλογική ευθύνη ενός ιδεολογικού χώρου, για να ξεκινήσει και να υλοποιήσει μια προσχεδιασμένη συνομωσία και διωγμό εις βάρος των ουσιαστικών πολιτικών του αντίπαλων που δεν είναι άλλοι από το Εθνικιστικό Κίνημα.
Δεύτερον στο ότι η ουδετερότητα είναι συνενοχή. Και για μας όχι μόνο συνενοχή, αλλά και σιωπηρή παρότρυνση για την διάπραξη και άλλων εγκλημάτων. Δεν υπάρχει τίποτα τραγικότερο και φρικτό, από το να χάνεται μια ανθρώπινη ζωή. Και πόσο μάλλον όταν το έγκλημα δεν αποτελεί το αποτέλεσμα μιας εξελικτικής διαδικασίας, η οποία προέκυψε υπό το κράτος έντονης συναισθηματικής φόρτισης, λόγω χρονικών συγκυριών και συμπτωματικών γεγονότων, αλλά λόγω προσχεδιασμένης και προμελετημένης βούλησης, υπό το κράτος παντελούς απουσίας συναισθημάτων ως προϊόν απόλυτα συνειδητής δράσης.
Και τρίτον στο ότι οφείλουμε να αντιδράσουμε ως πολίτες, όχι ως εκδικητές.
Εδώ θα συμπληρώναμε, ότι η εκδίκηση ανήκει μόνο στον Θεό, αλλά επί τοις ουρανοίς. Στην Γή υπάρχει ο νόμος και η Πολιτεία, αλλά όταν ο νόμος λειτουργεί κατά περίπτωση και με κύρια παράμετρο την υποστήριξη των συμφερόντων, αυτής ταύτης της Πολιτείας, η οποία με την συνειδητή ολιγωρία, την αδιαφορία και την ανικανότητα της, επέτρεψε να διαπραχθεί μια εγκληματική πράξη, τότε πλέον το ένστικτο της αυτοσυντήρησης προτρέπει για αυτοπροστασία. Αυτή είναι μια υγιής αντίδραση πολιτών και όχι εκδικητών.
Οι εκδικητές υπάρχουν στην φαντασία όλων αυτών που εξίσωσαν το δικαίωμα αυτοπροστασίας με την εκδίκηση.
Αλλά όσον αφορά την άνανδρη και εν ψυχρώ δολοφονία των δυο νέων παιδιών, των δυο Συναγωνιστών μας την Παρασκευή το βράδυ, κανείς από τους προαναφερόμενους «ευαισθητοποιημένους» και «υπέρμαχους» της κοινωνικής δικαιοσύνης καλλιτέχνες δεν προέβη σε καταγγελία και καταδίκη του εγκλήματος.
Γιατί;
Ο Μάνος Καπελώνης και ο Γιώργος Φουντούλης, δεν είχαν τόσο κόκκινο αίμα, όπως ο Παύλος Φύσσας;
Μάνες δεν πόνεσαν για να τους γεννήσουν και αυτούς, όπως και εκείνον;
Ως νέοι άνθρωποι, δεν είχαν και αυτοί όνειρα, σχέδια, επιθυμίες, αισθήσεις και συναισθήματα, όπως ο Παύλος;
Και για τους τρείς δεν βρέθηκε κάποιο ψυχωτικό κτήνος που τους στέρησε, ότι έζησαν, ότι είχαν και ότι επρόκειτο να ζήσουν και να αποκτήσουν;
Συγγενείς και φίλοι δεν έκλαψαν και κλαίνε γι αυτούς ;
Δεν μαυροφόρεσαν τα σπίτια τους, όπως το σπίτι του Παύλου;
Γιατί λοιπόν εσείς όλοι που αναφέρουμε στην αρχή, στην περίπτωση του Γιώργου και του Μάνου, των δυο νεκρών Χρυσαυγιτών, δηλώνετε συνένοχοι με την σιωπηρή σας ουδετερότητα;
Γιατί εδώ δεν αντιδράτε ως πολίτες, ή δεν προτρέπετε τους υπόλοιπους να αντιδράσουν;
Μία είναι η απάντηση. Είστε οι πλέον ασυνείδητοι και χυδαίοι υποκριτές. Μέσω του καλλιτεχνικού σας τάλαντου, έχοντας εξασφαλίσει το ευ ζείν, δράτε ως απλοί παρατηρητές της οικονομικής δυστυχίας και αθλιότητας που η κυβέρνηση των ανθελλήνων έχει καταδικάσει τον Ελληνικό Λαό.
Μέσα από την ευμάρεια και την τρυφηλότητα, απολαμβάνοντας το παντεσπάνι σας, πίσω από την οικονομική ασφάλεια που σας εξασφαλίζει η ιδιότητα σας, μέσω μιας ψευδούς και υποκριτικής ευαισθητοποίησης και συναισθηματισμού προβαίνετε σε κατ επιλογή δηλώσεις, καταγγελίες και κολασμούς, φορώντας το ελευθεριακό και επιλεκτικό κοινωνικό σας προσωπείο.
Εσείς δεν είστε αυτοί που καλούν από τους πρώτους τα έμμισθα και άθλια ΜΜΕ στα διάφορα τηλεοπτικά πάνελ, να σχολιάσετε και να καταδικάσετε γεγονότα και καταστάσεις, αντεστραμμένα και χαλκευμένα σύμφωνα με την εξυπηρέτηση των συμφερόντων των κυβερνητικών πατρώνων τους;
Την καταδίκη και το δικό σας ανάθεμα, δεν χρησιμοποιούν κυρίως; Μέσω της καλλιτεχνικής σας «ευαισθητοποίησης» και της δήθεν άνευ ορίων πνευματικής σας ελευθερίας, δεν μετουσιώνουν σε εγκυρότητα το άκρατο ψεύδος και την συκοφαντία, προβάλλοντας την προσωπική άποψη σας ως κοσμογονικό επιχείρημα;
Αγαπητοί μου, από την στιγμή που δεν καταδικάσατε και δεν καταγγείλατε την δολοφονία των δυο νέων παιδιών, με τον ίδιο τρόπο που, δικαίως, καταδικάσατε και καταγγείλατε την δολοφονία του Παύλου Φύσσα, είστε χυδαίοι, αήθεις και αναίσχυντοι. Δεν λέμε κατάπτυστοι, γιατί ούτε το σάλιο μας δεν αξίζετε. Εσείς είστε στην πραγματικότητα το νεοναζιστικό μόρφωμα, ενδεδυμένο με τον χιτώνα της ευαισθησίας και της ελευθερίας.
Ας μας επιτραπεί να τελειώσουμε μ’ ένα προσωπικό σχόλιο του γράφοντος και ας τον συγχωρήσουν οι αναγνώστες, λόγω της έντονης συναισθηματικής φόρτισης.
Θα αναφέρω κάτι που είχα διαβάσει σ’ ένα Λύκειο, γραμμένο σε ένα πίνακα που υπήρχε αποκλειστικά για να εκφράζουν οι μαθητές τις προσωπικές τους σκέψεις και γενικότερα τις εικαστικές τους ανησυχίες.
«Το καλό μου δόθηκε από τον ουρανό. Το κακό από εμένα τον ίδιο».
Ειλικρινά δεν υπάρχει κάτι που να ταιριάζει περισσότερο στην περίπτωση σας κυρίες Μποφίλιου και Φαφούτη και κύριοι Γραμμένε, Δεληβοριά, Δρογώση, Ευαγγελάτο, Καραδήμο, Καραμουρατίδη, Μαραβέγια, Φάμελλε και όποιοι τέλος πάντων είστε οι Radiosol.
http://ethnikismos.net/

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου