Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Κυπρος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Κυπρος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ (;)





Αντί άρθρων και λογιδρίων ένα δικό μου κυνικό ομολογουμένως σχόλιο για την σημερινή επέτειο της άνανδρης δολοφονίας του Τάσου Ισαάκ.


Σαν σήμερα τα κτήνη του επεκτατισμού της τουρκίας (καλά το πάς προς εσωτερικηή κατανάλωση)

που εδώ που τα λέμε κάνουν πολύ καλά την δουλειά τους εκτρεφόμενα και απο τους δικούς μας προδότες (σημείωση συνειδήσεως)

εκτελούν τον Τάσο Ισαάκ,...καλά μέχρι εδώ τα ξέρουμε αυτά. (φωνή λαού του μονίμως εν διακοπές ευρισκομένου)

Αυτό που φοβούμαι είναι πως απο τα πολλά "δεν ξεχνώ" στο τέλος θα ξεχάσουμε τι είναι αυτό που θα έπρεπε να θυμόμαστε...


Πως να βάλεις το όνομα σου δίπλα στο όνομα ενός ανθρώπου που σκοτώθηκε για μιά μεγάλη ιδέα ενώ εσύ χαριεντίζεσαι στις ηλεκτρονικές γειτονιές με τους ψεύτικους φίλους σου θεωρώντας μάλιστα οτι κάνεις και το καθήκον σου στο ακέραιο,ε πως να το κάνουμε θέλει πολύ ΘΡΑΣΟΣ που δεν διαθέτω....

ΑΓΝΩΣΤΟΥ ΤΟ ΛΟΙΠΟΝ.



38 ΧΡΟΝΙΑ ΕΙΣΒΟΛΗΣ - 38 ΧΡΟΝΙΑ ΣΥΝΕΝΟΧΗΣ




Του Πάνου Χατζηγεωργιάδη
Μέλος ένωσης μουσικοσυνθετών Αγγλίας
Λογοτέχνης και Δημοσιογράφος
Πολιτευτής ΛΑ.Ο.Σ



Σαν σήμερα μία ακόμα μαύρη επέτειος της εισβολής του Αττίλα στην μαρτυρική μας Κύπρο,επί 38 συναπτά έτη το μοναδικό αυτό κομμάτι του ελληνισμού με την μακραίωνη ιστορία αλλά και τους κάθε είδους απελευθερωτικούς αγώνες τόσο όστον αφορά το ίδιο το νησί,αλλά και την γενικότερη συνεισφορά των κυπρίων αδελφών μας στους απελευθερωτικούς αγώνες του έθνους και της μητροπολιτικής Ελλάδας,παραμένει ακόμη σκλαβωμένο αλλά και δέσμιο των πολιτικών που ακολουθήθηκαν απο τους ξένους αλλά και τους εδώ συνεργάτες τους.

Το κόμμα που βρίσκεται στην διακυβέρνηση ή μάλλον στην συνδιαχείρηση της χώρας μαζί με τους άλλους εταίρους του, το εξασθενημένο ΠΑΣΟΚ, το μετασχηματισμένο ΠΑΣΟΚ με άλλο όνομα ΔΗΜΑΡ αλλά και την ξενόφερτη τρόικα,ξεμπέρδεψε μαζί της όταν ο ιδρυτής του Καραμανλής ο πρεσβύτερος είχε διατυπώσει το γνωστό πλέον "Η ΚΥΠΡΟΣ ΚΕΙΤΑΙ ΜΑΚΡΑΝ",πετώντας την στην ουσία ως ένα φιλέτο κρέας στα σκυλιά του τούρκικου επεκτατισμού αλλά και στα γενικότερα ξένα συμφέροντα των μεγάλων δυνάμεων στην περιοχή και επιρίπτωντας την αποκλειστική ευθύνη της προδοσίας της κύπρου στους χουντικούς και την επταετία που είχε προηγηθεί κατά το βιβλικό "ουαί τοίς ηττημέννοις".

Κι έπειτα ήρθε η εισβολή,οι πολεμιστές ζωντανοί ήρωες,οι προδομένοι αγωνιστές,οι νεκροί ήρωες της μακεδονίτισσας αλλά και όπου αλλού χύθηκε αίμα ελληνικό στις μάχες κατά την διάρκεια των δύο φάσεων της εισβολής,τα ψηφίσματα του ΟΗΕ που ποτέ δεν έγιναν πράξη,η υποκρισία,η λησμονιά και η απάλειψη του αγώνα σε βαθμό κακουργήματος,οι ανάπηροι και ανήμποροι και οι αγνούμενοι αλλά στην ουσία οι αγνοημένοι οι οποίοι και εκ των πραγμάτων λίγο πολύ δεν υπάρχουν πλέον ούτε στην ζωή αλλά ούτε και σε ένα μνήμα δικό τους,κατάδικο τους παρά μόνο ξεχασμένοι σε κάποιον ομαδικό τάφο.

Και μείς ; τι κάνουμε εμείς για όλα αυτά ; μετράμε μέρες,βδομάδες,μήνες και χρόνια απο τότε,αναλωνόμαστε σε γιορτές μνήμης αλλά στην ουσία κοροιδίας της θυσίας όλων αυτών που έφυγαν χωρίς ποτέ να δόσει κανείς εξηγήσεις και το γιατί,τόσο σε μας όσο και στους δικούς τους και πόσο μάλλον σε αυτούς τους ίδιους τους ήρωες μας.

Παρά ταύτα η κύπρος παλεύει,κάνει συμαχίες και δείχνει τον δρόμο στα πολιτικά σκιάχτρα που λυμαίνονται τις ζωές όλων,που έχουν φέρει τον πολιτικό πολιτισμό στο ναδίρ και τον Έλληνα στην εξαθλίωσή,τον ενδοτισμό και τις αυτοκτονίες που δεν απασχολούν πλέον κανέναν,διότι αποτελούν καθημερινό φαινόμενο και η είδηση πλέον θα είναι αν κάποιος δεν αυτοκτονήσει την επαύριον.

Για πολλά θα πρέπει να εκτελεστούν πολλοί σε αυτόν τον τόπο πλέον,δεν είναι το μνημόνιο τόσο,δεν είναι η οικονομική εξαθλίωση αλλά το έγκλημα επί εσχάτης προδοσίας που έχει να κάνει με την ραγιαδοποίηση που επέφερε η ανελεύθερη ελευθερία της μεταπολίτευσης στην χώρα,και η μαλ(θ)ακοποίηση ενός ολόκληρου λαού γαλουχημένου δίχως όραμα εθνικό,δίχως αγάπη για τον τόπο του,δίχως παρελθόν,παρόν και μέλλον και δίχως ίχνος αξιών,που θα αποτελέσει το νεοπρολεταριάτο της νεοεποχίτικης λαίλαπας.


Το μέλλον τόσο της κύπρου όσο και της μητροπολιτικής Ελλάδας διαφαίνεται μαύρο και ομιχλώδες και με τις επερχόμενες πιέσεις στην γεοπολιτική σκακιέρα της περιοχής ποιός γνωρίζει τι άλλο θα κείται μακράν εντός ολίγου...




ΑΘΑΝΑΤΟΣ !!

papadopoylos_tassosΕγκατέλειψε τα εγκόσμια στις 12 Δεκεμβρίου του 2008. Σήμερα, ο Τάσσος Παπαδόπουλος μας λείπει πολύ, πάρα πολύ. Φωνές όπως η δική του και όπως εκείνη του μακαριστού Αρχιεπισκόπου Χριστόδουλου, δεν ακούγονται πια. Ο Ελληνισμός, με αλλόδοξους και αρνησιπάτριδες κυβερνήτες και ανύπαρκτους «ποιμένες», υφίσταται δεινά, τα οποία δείχνουν να μην έχουν τέλος. Κι όμως, στα αυτιά μας ακόμα ηχούν και πάντα θα ηχούν τα λόγια του Τάσσου Παπαδόπουλου, του ασυμβίβαστου αγωνιστή της ΕΟΚΑ και μπροστάρη του αγώνα της προστασίας των εθνικών συμφερόντων, που ο Ελληνισμός της Κύπρου πίκρανε λίγο πριν τον θάνατό του, αποκλείοντάς τον από τον δεύτερο γύρο των προεδρικών εκλογών και εκλέγοντας στη θέση του Πρόεδρο, έναν άθεο κομμουνιστή και ανθέλληνα. Κι όμως, όλοι τον θυμούνται, όλοι τον επικαλούνται, ως πρότυπο αδάμαστου πολιτικού, μαχητή και πολιτικού.

"ΒΕΤΕΡΑΝΟΙ ΚΥΠΡΟΥ 1974" - ΤΟΤΕ ΠΟΥ ΚΑΠΟΙΟΙ ΔΕΝ ΠΗΓΑΝ ΓΙΑ ΥΠΝΟ....




Το παρόν δημοσιευθέν στην εφημερίδα "ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΩΡΑ" στο φύλλο της 25/9/2011.

Του Πάνου Χατζηγεωργιάδη

Τα γεγονότα του ιουλίου του 1974 με την τούρκικη εισβολή στο βόρειο κομμάτι της κύπρου να συμβαίνει και την επακολουθούμενη αποβίβαση στην ουσία των στρατευμάτων του Αττίλα, είναι λίγο πολύ γνωστά απο το πλήθος της βιβλιογραφίας περί του θέματος και όσα δεν είναι, μπορούν πλέον να εικασθούν σε κάποιο βαθμό, για το τί πραγματικά έγινε τότε μέσα στα μυστικά ή οχι και τόσο μυστικά δωμάτια, των αποφάσεων όλων όσων συμμετείχαν.
Πέραν όμως απο το ποιές αποφάσεις,το πότε και το απο ποιούς πραγματικά ελήφθησαν, καθώς και πέρα απο το εάν η όλη ιστορία αποτέλεσε μία κάλα σκηνοθετημένη υπόθεση είς βάρος του ελληνισμού,υπάρχουν και άνθρωποι οι οποίοι έζησαν και βίωσαν με τα ίδια τους τα μάτια,τον νού και την ψυχή το τι συνέβη κείνες της τραγικές και αιματοβαμμένες μέρες του καλοκαιριού του 1974 και που φρόντισαν πάνω στις μαύρες σελίδες της ιστορίας για τούτο τον τόπο,να γραφούν με χρυσά γράμματα τα ονόματα τους, ως φάροι καθήκοντος και πίστης στα ιδανικά ενός έθνους τοhttp://www.blogger.com/img/blank.gif οποίο πολλές φορές κινδύνευσε με θάνατο και αφανισμό, αλλά πάντοτε την τελευταία στιγμή κατάφερνε να ανακάμψει ακόμα πιο δυνατό με καινούρια οράματα,χαράζοντας τον δικό του μοναδικό και μοναχικό δρόμο, ανάμεσα στην κοινωνία των εθνών.
Τούτοι οι ίδιοι άνθρωποι,οι πολεμιστές και βετεράνοι του 1974,οι νεότεροι ήρωες στους οποίους η Ελλάς οφείλει ένα μεγάλο ευχαριστώ κατ ελάχιστον, για την θυσία των καλύτερων τους χρόνων στην πατρίδα αλλα και για όσους δεν επέζησαν των μαχών,την ίδια τους την ζωή,επιστρέφοντας στον τόπο που τους γέννησε, αντιμετωπίστηκαν το λιγότερο απαξιωτικά και εχθρικά ως πάντοτε αντιμετωπίζονταν οι άριστοι σε αυτον τον τόπο,έναν απο αυτούς κυρίες και κύριοι έχω την μεγάλη τιμή να φιλοξενώ μέσα απο τούτο το βήμα,τον τέως πρόεδρο του συλλόγου "ΒΕΤΕΡΑΝΟΙ ΚΥΠΡΟΥ 1974" καθώς και νύν γενικό γραμματέα, κ. Αντώνιο Δούλα...για περισσότερα εδώ