Το παρόν άρθρο δημοσιευθέν στην εφημερίδα "ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΩΡΑ" στο φύλλο της 24.12.2011
Παρατηρώ τον κόσμο,έναν κόσμο ο οποίος προσπαθεί να χαμογελάσει μέσα στην μαυρίλα των καιρών,μέσα σε μια πόλη η οποία προσπαθεί να φτιασιδωθεί στα γρήγορα, κρύβωντας την ασχήμια της "λόγω της ημέρας" όπως έλεγε και μια ταινία του παλιού καλού ελληνικού κινηματογράφου,ανάμεσα στα λαμπιόνια της γιορτής των επερχόμενων χριστουγέννων μακιγιάροντας το καταματωμένο πρόσωπο της προκειμένου να μην μπορείς να ξεχωρίσεις τα σημάδια της αποξένωσης, οπού αυτές τις μέρες ντύνεται το ένδυμα του ανθρωπισμού και της ελεημοσύνης,της εσωστρέφιας η οποία ντύνεται με την σειρά της το κουστούμι ή το φόρεμα των κοινωνικών υποχρεώσεων,του απολίτιστου πολιτισμού αλλά και τόσων άλλων χαρακτηριστικών μιας γερασμένης και κουρασμένης κοινωνίας η οποία στο μόνο που δεν κουράζεται,είναι το να κοροιδεύει τον εαυτό της...Για περισότερα εδώ

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου