Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα μικροπολιτικη. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα μικροπολιτικη. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ,ΜΙΚΡΟΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΑΙ ΚΡΙΣΗ (ΓΡΑΦΕΙ Ο ΠΑΝΟΣ ΧΑΤΖΗΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ)






Του Πάνου Χατζηγεωργιάδη
Μέλος ένωσης μουσικοσυνθετών Αγγλίας
Λογοτέχνης και Δημοσιογράφος
Υπεύθυνος Γραφείου Τύπου για το ΕΘΝΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ



Σημεία των καιρών ή καιρός των σημείων που καταδυκνείουν ολοένα και περισσότερο το επίππεδο του πολιτικού μας πολιτισμού σε μιά μεταπολίτευση που κινδυνεύει να καταπέσει εκ των έσω απο τα ίδια της τα λάθη ;

  Αφορμή για ετούτη την μικρή αναφορά δεν μπορούν παρά να αποτελούν τα τεκτενόμενα στην πολιτική ζωή της χώρας με τον έναν πολιτικό να ασχημονεί,τον άλλον να υβρίζει ως ο τελευταίος των τελευταίων εκ των πολιτών ή άλλον να ειρωνεύεται αμφότερους και έτσι υπό τις παρούσες οικονομικοκοινωνικοπολιτικές συνθήκες,καλείται η Ελλάς να βαδίσει τον δρόμο της προόδου αναμεταξύ των εθνών με μια κοινωνία όπου χρειάζεται τάχιστα επανακαθορισμό των εννοιών που την διέπουν,προκειμένου να μην αυτοκαταστραφεί ελέω κρίσης.

Ο όρος "πολιτικός" πλέον έχει καταντήσει ύβρις αντί να είναι τιμή για τον καθένα ενεργό πολίτης αυτής της χώρας,ο τραμπουκισμός κάθε μορφής ανθεί ως η μοναδική "διέξοδος στο αδιέξοδο" και ο καθείς εξ ημών εχέφρων νούς,αναρωτάται πλέον τι μέλλει γεννέσθαι σε μια χώρα όπου όλα απαγορεύονται και όλα επιτρέπονται,σε μια χώρα όπου οι κόκκινες γραμμές της έχουν διαραγεί πρό πολλού χρόνου,σε μια χώρα όπου δεν φαίνεται να γνωρίζει το που θέλει να πάει και το χειρότερο του να μην γνωρίζεις είναι το να μην θέλεις κάν να μάθεις.

Άραγε ήταν έτσι τα πράγματα και πρό κρίσης και όλα καλύπτονταν πίσω απο την οικονομική ευμάρια και η κρίση τα ξεσκέπασε όλα, ή η εκτράχυνση αυτή του πολιτικού μας πολιτισμού συμβαίνει τώρα λόγω του οτι κάποιοι χρειάζονται για τους δικούς τους λόγους αυτή την εκτροπή στα κάθε λογής άκρα ;

Σίγουρα ένας τόπος με παράδοση και ιστορία στην πραγματική δημοκρατία,δεν μπορεί να βρεί τον δρόμο του εν μέσω προπυλακισμών,λαικισμού,ψεύδους και αλληλοκατηγοριών και μείς εάν θέλουμε κατ ελάχιστον να τιμήσουμε την μνήμη των αρχαίων μας προγόνων,οφείλουμε και ως πρός αυτούς αλλά και ως πρός εμάς τους ίδιους και τα παιδιά μας,να βαδίσουμε τον δρόμο της νηφαλιότητας,χρειαζόμαστε το καθαρό μυαλό περισσότερο απο ποτέ πριν είναι πολύ αργά για όλους και ας μην ξεχνά κανείς εκ των εμπλεκομένων συμπεριλαμβανομένων και των πολιτών αυτής της χώρας,πως η μικροπολιτική δεν είναι πολιτική.










Ο ΕΝΔΟΤΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΜΙΚΡΟΠΟΛΙΤΙΚΗΣ (ΓΡΑΦΕΙ Ο ΠΑΝΟΣ ΧΑΤΖΗΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ)

Του Πάνου Χατζηγεωργιάδη
Μέλος ένωσης μουσικοσυνθετών Αγγλίας
Λογοτέχνης και Δημοσιογράφος
Πολιτευτής ΛΑ.Ο.Σ


Εδώ και χρόνια όπου συνειδητοποιώ πράγματα γύρω μου,παρατηρώ μια τάση η οποία καταντά εκνευριστική και δεν προσφέρει τίποτε στο ήδη πάσχον πολιτικό μας σύστημα,τουναντίον το ωθεί προς μια κατεύθυνση όπου δρά καταλυτικά εναντίον του και υπέρ της ολοκληρωτικής του απαξίωσης.

  Απο του μεγαλύτερου κόμματος εώς και του πλέον αδύναμου,παρατηρείται αύτο που όλοι όνομάζουμε με μια λέξη "μικροπολιτική",η ενασχόληση εν ολίγοις με την "καθημερινότητα" των κομμάτων,το τι συμβαίνει και για τα πλέον επουσιώδη θυμίζοντας μου το κουτσομπωλιό της γειτονιάς των περασμένων δεκαετιών ανάμεσα στις νοικοκυρές σχετικά με το τι κάνει η κάθε μια μέσα και έξω απο το σπίτι της,το οποίο ανάγεται σε μέγα ζήτημα κατά το δοκούν.
  Τούτη η τάση,η μικροπολιτική την στιγμή που ανάγεται με την σειρά της σε πολιτική η ίδια, καταντά ένας ακόμη αρνητικός παράγοντας όπου συν τοίς άλλοις εκτρέπει την γενικότερη πολιτική ζωή και εκτρέφεται απο όλους,είτε αυτοί είναι οι δημοσιογράφοι είτε οι ίδιοι οι πρωταγωνιστές αυτής της "καθημερινότητας των κομμάτων" στα πλέον χαμηλά εππίπεδα και εκεί είναι που χάνεται πραγματικά η ουσία των θέσεων των κομμάτων εάν φυσικά δεν υποτεθεί πως η υπερτροφία της μικροπολιτικής δεν γίνεται με σκοπό την απόσπαση της προσοχής της κοινής γνώμης απο τα ουσιαστικά ζητήματα που αφορούν άμεσα την ζωή της την ίδια,ή διότι κατά αυτόν τον τρόπο γίνεται συγκάληψη της γύμνιας των πολιτικών θέσεων των κομμάτων επί θεμελιωδών ζητημάτων.
  Όποιος και να είναι ο λόγος είτε και συνδιασμός παραγόντων,ένα είναι το δεδομένο απο όλα αυτά,πως ο πολιτικός πολιτισμός δεν συνάδει με την μικροπολιτική όταν αυτή ασκείται ως βασικό μέσο άσκησης πολιτικής του όποιου κόμματος με σκοπό του την φθορά του αντιπάλου,διότι ο ανήκων σε πολιτικό κόμμα οφείλει να πείθει κάθε φορά για τις δικές του θέσεις και οχι να ασχολείται με το τι κάνουν ή δεν κάνουν οι αντίπαλοι του σε πολιτικό ή ακόμη χειρότερο σε προσωπικό επίππεδο,χωρίς αυτό πάλι να σημαίνει πως δεν θα πρέπει να γνωρίζουν όλοι το ποιόν όσων επηρεάζουν τις ζωές όλων.
  Ο λαός κυρίες και κύριοι σουλατσαδόροι των πολιτικών γραφείων,της βουλής ή των δημοσιογραφικών δήθεν γραφείων,δεν έχει άνάγκη να μάθει το πως περνάει το σαββατοκύριακο του ο πάσα ένας ή το τι φόρεσε στην τάδε ή στην δείνα δεξίωση η κάθε βουλευτής,με ποιόν συναναστρέφεται ή αν ο τάδε σήμερα έκανε σαρδάμ ή οχι,το σημαντικότερο όλων που οφείλετε άπαντες οι κατέχοντες δημόσια αξιώματα,αλλά και όλοι όσοι έχουν δημόσιο λόγο είναι το εάν όλοι αυτοί διαθέτουν "πάγκο" επιχειρημάτων,θέσεων και προθέσεων περί της βελτίωσης της κοινωνικής ζωής και του συνόλου εν γέννει,ειδάλλως ας μετατρέπουμε κάθε φορά τις εφημερίδες σε περιοδικά ποικίλης ύλης αδιαφορώντας καταφανώς και επιδεικτικά για το τι μέλλει γενέσθαι σε μια κοινωνία η οποία πάσχει ακριβώς απο αυτο,την έλλειψη ουσιαστικού πολιτισμού και παρασυρμένοι ακόμη περισότερο απο έναν ενδοτισμό που βολέυει ένθεν κακείθεν πολίτες και πολιτικούς κατακρημνίζοντας καθημερινά οτι απέμεινε απο την πραγματική δημοκρατία.